Ik in Angkor WatIk ben Robbert, de oprichter van Backpackblog.nl. Mijn hobby’s zijn met name reizen en sporten. Op dit moment heb ik verschillende reizen over de wereld gemaakt, tussen 2016 en 2019 ben ik zelfs bijna 3 jaar weggeweest.

Ook ben ik na mijn studie Bedrijfskunde aan de Universiteit voor 8 maanden naar Azië gegaan. Die 8 maanden waren op voorhand nog niet vastgelegd, aangezien ik alleen een enkeltje had geboekt.

Teruggekomen in Nederland, volgde ik de ‘gangbare’ weg en begon ik met werken bij een multinational. Ik had mezelf altijd voorgehouden dat dit was wat ik écht wilde. Het is ook een beetje wat je tijdens zo’n business-studie meekrijgt natuurlijk.

Maar was dit wel echt wat ik wilde?

Mijn eerste ervaringen in het bedrijfsleven waren nou niet bepaald dat ik dacht: ja, dit is wat ik altijd al heb willen doen. Maar ach, ik werkte in een klein team met twee andere collega’s en we hadden het best leuk.

Een jaartje later maakte ik de overstap naar een van de grootste multinationals ter wereld. Dit was m’n doel, werken voor een toonaangevende werkgever met mogelijkheden om ‘carrière te maken’. ‘Succesvol’ zijn, dat is wat je meekrijgt van de maatschappij en tijdens je studie(s).

Maar waar kwam ik terecht? Ik was gewend met maximaal twee mensen in een eigen kantoortje te zitten, en daar belandde ik in een kantoortuin met iets van 30 personen. Een verdieping ernaast weer zo’n zelfde ruimte, boven en beneden: overal hetzelfde. Super gestandaardiseerd, veel te veel mensen om me heen, popiejopies, iedereen bezig met zijn of haar carrière.

Ik was aanbeland bij het bedrijf waar ik altijd al wilde werken, maar het bleek al snel dat dit helemaal niet bij mij paste. Bij m’n vorige werkgever had ik het, ondanks de vaak saaie taken, veel meer naar m’n zin. Dit omdat ik me beter voel in een klein, persoonlijk team.

Omdat ik in deze zelfde periode mijn dierbare zus onverwachts ben kwijtgeraakt, heb ik besloten alles anders te gaan doen. Ik hield het 2 weken uit en was simpelweg te verdrietig om nog door te gaan. Alles werd vanaf dat moment onbelangrijk, ineens was ik allergisch voor de woordjes ‘carrière’ en ‘succes’. Dit klinkt misschien wat cliché, maar als je ingrijpende dingen meemaakt, kom je vaak pas écht tot de conclusie wat je wilt, wat belangrijk voor je is. Of in ieder geval weet je al snel wat je liever niet doet.

Ik gooide het roer drastisch om, en ben ik op zoek gegaan naar een leven dat wel bij me past. Dat is niet een pad dat door de maatschappij als ‘juist’ wordt beschouwd. Niet meer mezelf voor de gek houden, maar dingen doen waar ik energie van krijg in plaats van dat ze me energie kosten.

Waarom zou ik iedere werkdag met tegenzin beginnen? Dit is toch niet waar het leven voor bedoeld is, of wel soms?

Wanneer ik m’n zus niet was verloren, had ik misschien nog wel gewoon braaf in loondienst gewerkt en het misschien prima naar m’n zin gehad. Maar zoals ik al zei: ingrijpende gebeurtenissen zorgen er vaak voor dat je de definitieve stap naar een ander bestaan durft te zetten. Iets dat ik eigenlijk altijd al wilde, maar niet deed. Ik had een goed inkomen, m’n eigen huisje, dus waarom zou ik?

Ik was er klaar mee en deed het het gewoon, ik zei m’n baan op. Kiezen voor vrijheid, reizen en avontuur. Het échte leven.

 

En toen?

Natuurlijk heeft iedereen een inkomen nodig. Daarom ben ik gaan zoeken naar mogelijkheden om geld te kunnen verdienen met iets dat ik leuk vind, iets waar ik een zekere passie voor heb. Een manier waar ik locatie-onafhankelijk kan werken, vanaf iedere plek op de wereld.

Dan maar een lager salaris, so be it. Het gaat erom dat je doet wat je hart je ingeeft. Als je hier op enige manier ook nog inkomsten mee kunt genereren, dan is dit helemaal fantastisch toch? Rijk worden was niet langer een doel of droom, gelukkig zijn wel.

Toen dacht ik meteen: reizen, backpacken en avontuur, kan ik daar niet iets mee gaan doen?

Tijdens mijn eerdere reizen hoorde ik andere backpackers regelmatig klagen over reisgidsen zoals de Lonely Planet. Onjuiste prijzen, geen objectieve beschrijvingen enzovoorts. Dat kan ik beter, dacht ik 🙂 . Dit heeft er, samen met mijn ervaring, toe geleid dat ik diverse gidsen heb geschreven.

Zo ben ik auteur van de e-books die behoren bij Backpackgids AziëFantastische Routes Door Azië, Veilig Backpacken In Azië, Backpacken In Azië: FAQ, 51 Tips & Tricks Voor Backpacken In Azië, Hoe Vind Ik De Juiste Accommodatie? en De Master Checklist Voor Backpacken In Azië. Behalve de gidsen voor Azië, heb ik ook twee boeken voor Australië-reizigers geschreven: Dit doe ik met Backpackgids Australië en 101 Tips & Tricks Om Het Maximale Uit Je Reis Door Australië Te Halen. Inmiddels zijn ook de backpackgidsen voor Zuid-Amerika en Nieuw-Zeeland een feit.

 

Waarom een blog voor backpackers?

Allereerst omdat ik schrijven over backpacken leuk vind, veel leuker dan een rol als analist of trainee in een corporate-bedrijf waar ik maar ‘wat aan het doen’ ben. Dit (passie) is denk ik een belangrijk uitgangspunt voordat je ergens mee start. Ik bedoel, je kunt wel een blog beginnen puur om te verkopen, maar geld als drijfveer zal de kwaliteit van de artikelen niet ten goede komen. Daarnaast heb je een lange adem nodig eer dat je echt wat met een website kunt verdienen.

Een andere reden dat ik gestart ben met deze website, is om meer over mezelf te vertellen. Als ik reisboeken schrijf, is wel zo handig dat mijn lezers weten wie ik ben en dat regelmatig artikelen publiceer met leuke en waardevolle informatie. Een beetje vreemd als je boeken schrijft maar verder nergens te traceren bent, ja toch 🙂 ?!

Ik probeer persoonlijke verhalen te combineren met handige tips waarvan jij denkt: dit is informatie waar ik écht wat aan heb. Deze tips geef ik op basis van eigen ervaringen, interviews of ander onderzoek dat ik heb gedaan.

Verder schrijf ik zoals ik ben. Dus geen moeilijke en artistieke zinnen proberen te bouwen. Eigenlijk praten zoals ik tegen vrienden of familie doe. Waarom dingen moeilijker zeggen dan nodig is? Artikelen moeten leuk zijn om te lezen, geen opgave.

Ik hoop je te kunnen inspireren met mijn ervaringen en verhalen. En als jij suggesties of toevoegingen hebt, dan hoor ik ‘t graag van je!

Je vraagt je misschien af hoe mijn toekomst eruitziet. Ikzelf ook, ik heb geen idee. Heerlijk vind ik dit. Ik ben blij dat ik geen antwoorden meer hoef te geven op sollicitatievragen als: “Waar sta je over vijf jaar?” of “Wat zijn je ambities?” Misschien blijf ik wel levenslang backpacker…

Op het moment van schrijven -augustus 2019- ben ik net weer uit Nederland vertrokken. Ik ben in Kuala Lumpur en zal mijn reis vervolgen naar Indonesië.

Tot ergens op de wereld,

 

 

 

Meer over mij weten?

Als je me wat beter wilt leren kennen, bekijk dan de volgende artikelen eens:

Meer van dit soort persoonlijke artikelen vind je hier.