Nietsvermoedend zit ik buiten op het vliegveld van Calama in het zonnetje te chillen, wachtend op mijn vlucht naar Santiago. Ik kon een uur later vertrekken omdat de vlucht ook een uur verzet was.
Het is een uur en twintig minuten voor vertrek, en ik besluit op te staan om op ’t gemakje richting de gate te lopen.
Op het scherm boven me valt te lezen:
Flight H2251 to Santiago. Status: boarding.
“Godverdomme man,” sis ik tegen mezelf. Is de vlucht dan dus toch niet vertraagd? Waarom heb ik hierover geen melding gehad?!
De rust in me is plotsklaps veranderd in nervositeit en beginnende woede.
Als een wilde ren ik naar de vertrekhal. Geen mensen te bekennen, een slecht teken. Ik moet door een heel doolhof voor ik eindelijk bij de eerste controle ben.
Daar zit een man met een neus als een haaienvin en muizenglad haar op een stoel, hij vraagt robotachtig om mijn paspoort en instapkaart.
In een amateuristische mix van Engels en Spaans vraag ik geprikkeld wat er gaande is.
“Is this flight going at dos o tres?!”
Hij mompelt iets in het Spaans waar ik werkelijk niets van kan brouwen. Na een zucht en twee hoofdschuddingen race ik door naar de bagageband. Foeterend gooi ik zo vlug mogelijk mijn spullen in de bak en met een gezicht dat op onweer staat passeer ik de scanner.
Daarna vlieg ik met vuur spuwende ogen door de hal naar gate 2. Een vliegtuig zie ik niet, enkel een hoop wachtenden.
Vlucht H2251 is intussen van het scherm verdwenen.
“WTF is this,” roep ik oncontroleerbaar door open ruimte. Twee zittende vrouwen voor me draaien zich om en kijken met gefronste voorhoofden naar me.
Dan kom ik opnieuw een medewerker tegen, hij zit onder de tattoos en ziet er moderner uit dan de andere man. Zou hij Engels kunnen?
Helaas niet, maar hij is zo vriendelijk om zijn telefoon erbij te pakken en de vertaler te gebruiken.
Hijgend van al het gehaast vraag ik:
“Do you know anything about the departure time of this flight? The screens said boarding, but three days ago I got a message that it was delayed with one hour.”
“Eh, ehm…”
Wat bleek nu?
Ze hadden de tijdswijziging niet doorgevoerd op het scherm. En die was pas 3 dagen bekend. Even serieus, hoe kun je je passagiers onnodig veel stress bezorgen?
Naja goed, uiteindelijk was er dus niets aan de hand en kon ik een uur later gewoon op het vliegtuig naar Santiago stappen. Enkele tellen later lag de hele Atacamawoestijn onder me uitgespreid, een dor en droog landschap dat langzaam plaatsmaakte voor bevroren bergpieken.
Het zag er ontzettend spectaculair uit, iets dat de Duitse vrouw naast me ook vond. Ze heeft denk ik wel honderd foto’s gemaakt haha. We raakten aan de praat, en uit het niets kwam de coronaperiode voorbij en hoe bizar en dystopisch die tijd eigenlijk was. Polarisatie, haat en nijd, meningen, uitsluitingen, uitzichtloosheid…
Kijkend naar de grilligheid van de bergmassieven werd ik nieuwsgierig naar wat Santiago de komende dagen voor me in petto had. Ik ben er bij elkaar opgeteld 11 nachten geweest en in deze gids deel ik al m’n ervaringen en tips met je.
Over Santiago
Santiago de Chile, kortweg Santiago, wist me direct vanuit het vliegtuig te verrassen. Sneeuwwitte Andes-toppen zorgden voor lichte euforie en na het landen zou blijken dat je de bergen praktisch overal in de stad wel achter de gebouwen ziet oprijzen. Een tikkeltje onwerkelijk, zeker als je je bedenkt dat je in een miljoenenstad bivakkeert.
Waar de bergkammen in de buurt je uitdagen om te skiën, kun je de bescheidenere heuvels in de stad zelf lekker een ochtend of middag gaan wandelen.
De leukere en mooiere wijken om als toerist een kijkje te nemen zijn mijns inziens Providencia, Barrio Italia, Barrio Bellavista en Barrio Lastarria.
Hoe zit het met de veiligheid in Santiago?
Daarover hoor je wisselende verhalen. Je kunt het beste om advies vragen in het ho(s)tel waar je verblijft. Zo kwam ik erachter dat het aan de andere kant van de rivier, dus aan de zijde van Bellavista, gemiddeld genomen wat minder veilig is dan in Providencia, Barrio Italia en Barrio Lastarria. Da’s dan met name in de avonduren het geval.
Ook in Centro a.k.a. Downtown, Barrio Brasil en Yungay moet je alerter zijn. Datzelfde geldt voor de metro, waar zakkenrollers maar al te graag hun slag slaan.
Evenals in andere Zuid-Amerikaanse steden kom je in Santiago behoorlijk wat daklozen tegen die volledig ingepakt tegen de ijzige kou in doeken op straat liggen. Sneu om te zien.
Als je mij vraagt hoe ik Santiago in een paar woorden zou samenvatten, dan zou ik zeggen: boheems, rauw en een beetje hipsterachtig. Met verbazingwekkend mooie natuur eromheen.
Activiteiten en bezienswaardigheden in en rond Santiago
Zoals je van een hoofdstad mag verwachten, is er genoeg te doen in Santiago. Hieronder vertel ik je er alles over, inclusief mijn ervaringen.
Dwaal door het sfeerrijke Barrio Italia
De Italiaanse wijk Barrio Italia is een boheems stukje van Santiago. Wat mij betreft een van de leukere spots in de stad. Het dankt z’n naam aan de immigranten die zich in de 19e eeuw vanuit Italië hier vestigden.
De belangrijkste straat Avenida Italia is bezaaid met restaurants, hipstercafés en boetiekwinkels. De muurschilderingen en kleurrijke gevels zorgen voor een creatieve vibe. In de zijstraatjes vind je meubelmakers en andere ambachtslieden, die geven dan juist weer dat vleugje authenticiteit.
Overigens vind je er veel meer dan slechts Italiaans getinte tentjes. Zo zit er een Turks koffiehuis, een Mexicaans restaurant en jawel… een onmiskenbare Nederlandse friettent.
Ontdek de gave street-art en het nachtleven van Barrio Bellavista
Mocht je in Barrio Italia onder de indruk raken van de straatkunst, dan ga je in Barrio Bellavista helemaal je ogen uitkijken. Gigantische muurkunst in felle kleuren domineert er het straatbeeld. Ook behoorlijk griezelige trouwens, bijvoorbeeld een clown met een venijnige grimas op de gevel van een dichtgetimmerd theater.
Deze eveneens boheemse wijk ligt aan de andere kant van de Mapocho-rivier en aan de voet van de later te bespreken Cerro San Cristóbal.
Zodra je de brug over bent gestoken merk je wel dat het allemaal ietsje minder gelikt is dan in Providencia, Lastarria en Barrio Italia. Dit rauwere randje maakt het desondanks ook wel weer tof.
Een nadeel is echter dat het, voornamelijk ’s avonds, niet de meest veilige plek is om rond te struinen. Overdag heb ik me niettemin geen moment onveilig gevoeld, het is dan een komen en gaan van studenten, backpackers en zakenmensen.
Bellavista is ook een hotspot voor een avondje stappen. Vooral in de straat Pío Nono wemelt het van de bars en cafés.
Mij is echter door meerdere mensen verteld dat je hier als toerist niet geheel veilig bent (en dan heb ik het met name over zakkenrollers), ik raad je daarom aan om met een local te gaan.
Geniet van de koloniale architectuur en cultuur in Barrio Lastarria
“You really have to go to Lastarria.”
Het was een van de eerste dingen die B&B-eigenaresse Pamela tegen me zei toen ik om een aantal aanraders vroeg.
Met de prachtige neoklassieke architectuur sloeg mijn creatieve hart direct een beetje op hol. Bijzonder altijd hoe zulke mooie koloniale gebouwen zoveel meer in je los kunnen maken dan die saaie rechttoe rechtaan betonblokken van tegenwoordig.
Verder wandel je door smalle kasseienstraatjes met wijnbars, terrasjes en goede restaurants. Ook is de Aubrey-wijk een leuke spot: hier verkopen kunstzinnige types zelfgemaakte spulletjes en vintage items.
Ook vet: een door planten overwoekerd herenhuis. Je ziet ‘m op de foto hieronder:
Verder vielen me dingen als platenzaken en culturele centra op. Voor wat betreft dat laatste kun je denken aan het Museo Nacional de Bellas Artes. Een bezienswaardigheid die je nog even kunt bekijken is de katholieke Iglesia de la Veracruz, die iets wegheeft van een speelgoedkerk.
De sfeer zou ik als artistiek en studentikoos willen omschrijven. Leuk om ’s avonds iets te eten en een drankje te doen.
Maak een rondje langs de historische hoogtepunten in El Centro
Een kwartiertje verder in westelijke richting wandelen en je belandt in El Centro, wat men ook wel ‘Downtown’ noemt. Dit is waar je de typische historische bezienswaardigheden van de stad kunt vinden. Denk hierbij aan de Plaza de Armas, Palacio de la Real Audiencia de Santiago en de Kathedraal van Santiago.
Vergeleken met de voorgenoemde drie wijken is het hier vele malen kolossaler en lang niet zo gezellig en sfeervol. In plaats van de nauwe kronkelstraatjes in Lastarria kom je terecht in brede winkelstraten waarboven lelijke wolkenkrabbers uittorenen. Op Plaza de Armas hing ook een ietwat sketchy vibe moet ik zeggen, er liepen namelijk hoeren en junks lagen wezenloos op de bankjes. Al is het wel de moeite om eventjes gezien te hebben.
Ben op je hoede voor zakkenrollers, in de mensenmassa ben je er namelijk een vrij makkelijke prooi voor dieven.
Eet verse vis bij Mercado Central en struin over de Vega Central de Santiago
Als je dan toch in El Centro bent, wandel dan meteen even richting de rivier om de Mercado Central te bezoeken. Je kunt hier een hapje eten bij een van de visrestaurants. Een echte markt is het, ondanks de naam en op een stel visverkopers na, echter al lang niet meer.
Voor het échte marktgevoel kun je beter naar Vega Central de Santiago gaan, gelegen aan de overkant van de rivier. Hier vind je een breed aanbod in groenten en fruit alsook vlees en vis. Een favoriete spot onder de locals om hun wekelijkse boodschappen in te slaan, niet in de laatste plaats omdat het verser en goedkoper is dan de supermarkten.
Ga shoppen in Mercado Urbano Tobalaba
Mercado Urbano Tobalaba is een reusachtig overdekt en eigentijds winkelcentrum, een perfecte plek om een paar uurtjes te vertoeven wanneer het regent. Hoewel ik zelf nooit zo ben van zulke moderne gebouwen die in het teken van shoppen en eten staan, vinden een heleboel locals en toeristen het er leuk.
Positief is zeker dat je er behalve een aantal grotere merkwinkels overwegend lokale shops hebt. Ook het eetgedeelte is het noemen waard: je verdrinkt zowat in de grote hoeveelheid keuze.
Hike naar de top van Cerro San Cristóbal (of pak de kabelbaan)
Santiago telt nogal wat heuvels, maar de meest iconische is zonder twijfel de Cerro San Cristóbal -ook bekend als ‘Parque Metropolitano’- in Bellavista. In ongeveer 1,5 uur klim je over het slingerende bergpad naar de top van de heuvel. Je bent dan op zo’n 880 meter hoogte. Het panoramische uitzicht op de duizenden gebouwen en de besneeuwde Andesbergen is de beloning.
Boven vind je verder nog een enorm Jezusbeeld. Of naja, dat dacht ik. Het blijkt dus om Virgen de la Inmaculada Concepción te gaan, de Heilige Maagd Maria. Daarnaast is er een klein kerkje met een altaar. Bijzonder is dat paus Johannes Paulus II hier in 1987 Santiago en Chili heeft gezegend.
Ik zou de weekenden proberen te mijden, omdat een hoop locals er dan een gezinsuitje van maken. Ik was er op een donderdag en ook toen was het al retedruk.
Zie je wandelen niet zitten, dan pak je toch lekker de kabelbaan? Je bent dan binnen een kwartier boven. Kaartjes daarvoor kosten doordeweeks 3.650 CLP voor een retourtje (en 4.380 CLP in ’t weekend) en kun je ter plekke kopen of eventueel alvast online.
Andere heuvels die je in het park kunt trotseren zijn Chacarillas en Los Gemelos. Het Santiago Metropolitan Par is met 722 hectare overigens het grootste stadspark van Latijns-Amerika. Jaja, wandelen zul je.
Wandel naar boven bij Cerro Santa Lucía
Het kleinere zusje van de Cerro San Cristóbal is de Cerro Santa Lucía: 880 meter versus 629 meter. Ze werd ooit zelfs genoemd door Charles Darwin.
In dit heuvelachtige stadspark is Mirador de la Torre het hoogtepunt. Dit observatiedeck is onderdeel van Castillo Hidalgo, ooit gebouwd zodat de Spaanse militairen zich konden verdedigen. Vanaf het terras heb je een weids uitzicht over de stad en de achterliggende bergpieken van de Andes.
Het kan goed zijn dat er op de trap naar het hoogste uitkijkpunt een lange rij staat. Dat was voor mij de reden om er niet meer heen te gaan. Enne, vanaf de lagergelegen decks heb je evengoed prima uitzichten.
Ik raad je aan om hierheen te gaan nadat je door Lastarria bent gedwaald.
Waan je in Alice in Wonderland
Wat een vet café is dit zeg!
Zonder te overdrijven is het hier net of je in een sprookje terechtkomt, het Wonderland Café in Lastarria staat dan ook in het teken van het fantasieverhaal Alice in Wonderland. De brede straat die aan weerszijden grote herenhuizen heeft, is er ook echt de perfecte locatie voor.
In de binnentuin vol klimops en potten met planten aan de muur, dronk ik een espresso en werkte ik wat aan een artikel, woorden stromen als water in omgevingen als deze.
Daarna ben ik over de wenteltrap naar boven gelopen. Daar wordt het Alice-gevoel versterkt: grote kaarten, stoelen die ondersteboven hangen, ouderwetse theepotten en een spiegelgang brengen je in een heuse fantasiewereld.
Het is hier overigens een slag prijziger dan in de meeste cafés van Santiago, maar je betaalt natuurlijk ook wat centjes voor de algehele beleving.
Loop door de wereld van zelfgemaakte spulletjes bij het Los Dominicos Craft Center
Dit ambachtelijke dorpje waarin je meer dan 200 ateliers vindt, kwam ik op het spoor door iemand uit mijn guesthouse.
Om er te komen pak je de metro naar Plaza Los Dominicos, in de exclusievere wijk Las Condes. Eenmaal daar beland je in een wereld vol pracht; verborgen hoekjes, volop groen en een wirwar van kronkelende steegjes. Verwacht zelfgemaakte sieraden, keramiek en producten van alpacawol. Verder shops die je niet zo 1,2,3 zou verwachten. Wat dacht je bijvoorbeeld van een feeënwinkel?
Je zou het een hippie-getaway kunnen noemen, een plek die je eventjes doet ontsnappen aan de drukte en gebouwen van Santiago.
Neem een kijkje in de rauwere wijken Barrio Brasil en Barrio Yungay
Om het rauwe gezicht zonder opsmuk van Santiago te zien, zijn Barrio Brasil en het daarnaast gelegen Barrio Yungay twee wijken die gaaf zijn om even doorheen te kuieren. Lokale cafés, flink wat street-art en een ietwat alternatieve vibe zijn de ingrediënten die hier op het menu staan.
Een bekende plek is Plaza Brasil met palmbomen en een speeltuin voor de kids. Er zijn wat mij betreft echter betere parken te vinden in de stad. Ook is het Plaza Yungay dat herinnert aan de Slag bij Yungay in 1839. Check verder Pasaje Adriana Cousiño, een schilderachtig straatje vol blauwe en roze huisjes.
Als ik eerlijk ben vond ik de muurschilderingen in Bellavista indrukwekkender, al was het zeker vet om ook dit gedeelte van de stad eventjes meegepakt te hebben.
Nog iets vreemds en gewoonweg goors dat ik in Yungay meemaakte, was een pissende vrouw toen ik naar Plaza Yungay liep. Ze stond achter een auto, en om haar tamelijk aparte praktijken enigszins te verhullen, stond er een kleine vrouw met een handdoek voor. De lading plas die ze half gehurkt liet gaan, konden mijn ogen helaas niet ontwijken. De vrouw met de handdoek gierde het uit nadat ze zag dat ik langsliep, het enige wat ik kon doen was m’n wenkbrauwen optrekken en snel doorgaan.
Ga op kroegentocht
Een avondje losgaan is in Santiago niet vreemd. Je kunt dit als gezegd in Bellavista op ‘de strip’ doen, of je gaat gewoon op pub crawl. Een ouderwetse kroegentocht dus.
Het chille aan deze manier van stappen is dat je op pad bent met een groep, inclusief iemand die de ins en outs kent zodat je je geen zorgen hoeft te maken om je veiligheid. Ja oké, alsnog moet je natuurlijk niet met van alles en nog wat te koop lopen en op de spullen letten, maar je snapt m’n punt. Bovendien is zo’n kroegentocht een leuke manier om met andere backpackers in contact te komen.
Zie je zo’n avondje wel zitten? Een leuke kroegentocht is deze. Vaak worden ze ook vanuit de hostels georganiseerd.
Sta op de top van Zuid Amerika’s hoogste gebouw
Wa’s dat in godsnaam voor een joekel van een gebouw?
Ik zag ‘m vanaf de Cerro San Cristóbal in de zon glimmen, al het steen eromheen leek er even niet te zijn. Een soort narcist die niets anders wil dan dat er over hem gepraat wordt.
Kennelijk staarde ik naar het hoogste gebouw van Zuid-Amerika: de Gran Torre Santiago. In Latijns-Amerika is enkel de Torre Obispado Mexico 5 meter hoger. Op de 61e en 62e verdieping van de Gran Torre Santiago heb je de Sky Costanera, je kan daar van 300 meter als een wachter over de stad kijken. En zodra je de witgetopte Andesbergen ziet, realiseer je je onmiddellijk dat 300 meter maar heel bescheiden is.
Stap jij in de lift, of hou je het net als ik bij van een afstandje toekijken?
Er hangt helaas wel een aardig prijskaartje aan: 25.000 CLP (Chileense peso) en tussen vier en zes ’s middags zelfs 30.000 CLP per persoon, de zonsondergang is namelijk het populairste bezoekersmoment en levert de mooiste foto’s op. Voor de duidelijkheid: 30.000 CLP is zo’n 30 piek. Tickets koop je aan de deur of online. In het laatste geval betaal je meer, maar je hoeft niet in de (lange) rij te staan.
Check de indrukwekkende Bahá’i Temple
De tempel met de eh… nogal moeilijke naam. Da’s de Bahá’i Temple, die in de uitlopers van de Andes staat in het oosten van Santiago.
Ik kon een tempel in Santiago niet helemaal thuisbrengen, je denkt dan toch immers al snel aan boeddhisten, monniken en ga zo maar door. De host van m’n B&B wist me echter te vertellen dat de tempel iedereen welkom heet om te bidden en te mediteren, ongeacht iemands religie.
En die open blik is niet het enige bijzondere aan de tempel. Het ronde ontwerp van marmer en glas laat overdag licht door, terwijl het ’s avonds juist licht uitstraalt.
Connect met de natuur in Parque Natural Aguas de Ramón
Eveneens aan de oostzijde van de metropool ligt Parque Natural Aguas de Ramón, een langgerekt natuurpark met diepe valleien, watervallen, hangbruggen en rivieren. Het park is daarnaast de eigenaar van het slechts op vijf plekken ter wereld voorkomende mediterrane esclerofiele bos.
Er zijn diverse wandelroutes om af te leggen: Parque Natural Aguas de Ramón (1 kilometer, Ruta Paleontológica (3,7 kilometer), Los Peumos (6,2 kilometer) en de intensieve Salto de Apoquindo (17,5 kilometer) die je naar een kolkende waterval van 30 meter voert.
De toegang tot Parque Natural Aguas de Ramón kost je 3.450 CLP.
Ga skiën
Zodra je Santiago met het vliegtuig nadert valt direct één ding op: de enorme gebergtes en hun ijzig witte toppen. Skiën is hier dan ook echt wel een dingetje. Nee, uiteraard niet in de hoofdstad zelf, maar heel ver hoef je er niet voor te reizen: 1 tot 2 uur, afhankelijk van welk skioord je bezoekt.
Bekend zijn de Tres Valles, drie skigebieden vlak naast elkaar en tezamen het grootste skigebied van Zuid-Amerika. La Parva is een exclusiever skiresort, Valle de Nevado het meest modern en El Colorado is de beste plek voor beginners en gezinnen. Ski Portillo mag ik ook niet vergeten trouwens, dit is het oudste skiresort van Zuid-Amerika, en daarmee een heus icoon.
Zelf ben ik geen wintersporter, maar ik sprak in m’n guesthouse een Braziliaan die 3 dagen achtereen op de piste te vinden was. Hij vond het te gek, behalve dan de torenhoge prijzen om er te pitten. Bij een van de resorts ging dit over 2.000 dollar per nacht, gekkenwerk. Vandaar dat ‘ie iedere dag terugkwam naar Santiago.
Het skiseizoen loopt van halverwege juni tot en met september.
Sport tussen de locals in Parque Bustamante
Qua calisthenics-parken valt het allemaal een tikje tegen in het centrum van Santiago moet ik zeggen. De enige echte plek waar je aan de rekken kunt hangen in Parque Bustamante in Providencia. Voor zover ik ontdekt heb tenminste.
Je kunt hier lekker in het zonnetje je oefeningen doen en jezelf fit houden. Je komt hier altijd wel iemand anders tegen die aan het sporten is, meestal locals.
Let goed op de bomen die in het park staan, want er zitten af en toe prachtige parkieten in.
Er is hier trouwens ook een skatepark om je uit te leven. Voor de rest lopen er mensen met hun hond of chillen ze met een jointje op een bankje.
Of je komt een verwilderde Braziliaan tegen die vraagt of je cocaïne zoekt. Het gebeurde mij op een dinsdagmiddag. Nadat ik te kennen gaf er geen trek in te hebben, toverde hij ineens een fles bruine rum uit z’n jaszak. Ook dat aanbod sloeg ik af met een lach. Je maakt ’t mee hè. 😉
Ga hiken in Cajón del Maipo
Als je behoefte hebt aan ruige natuur, is de bergkloof Cajón del Maipo een echte aanrader. Na 2 uur rijden bevind je je hier midden in het Andesgebergte, in een decor gevormd door kloven, kilometershoge bergen, hot springs, meanderende rivieren en een turquoise stuwmeer Embalse El Yeso.
Je kunt hier lekker een dagje hiken en alles wat met bebouwing en verkeer te maken heeft even compleet vergeten. Andere dingen om te doen zijn paardrijden, raften en voor de thrillseekers onder ons is rotsklimmen een overweging waard.
Een tour boeken (deze is top) is in dit geval een betere keuze dan op eigen houtje gaan. De bezienswaardigheden liggen namelijk een eind van elkaar af, en bij Embalse El Yeso kun je überhaupt niet met de bus komen. Met een huurauto is het logischerwijs een ander verhaal.
Maak een dagtrip naar het kleurrijke Valparaíso
Heb je slechts kort de tijd, dan is een dagtrip naar Valparaíso (eventueel gecombineerd met het naburige Viña del Mar) nog iets leuks om op je lijstje te zetten. En anders zou ik er sowieso een nachtje blijven tukken in een van de fotogenieke herenhuis-hotels.
Valparaíso is 1 uur en 20 minuten reizen per bus. Ik raad je aan om naar Cerro Concepción en Cerro Alegre te gaan, de heuvels die bulken van de street-art, coole cafés, kunstgaleries en koloniale panden. Alles ademt hier kunst en creativiteit, heel vet vond ik het. En je wilt het uitzicht op de volgebouwde heuvels niet missen, overal waar je kijkt staan primitieve gekleurde huisjes, tot de top aan toe.
Omdat je weinig tijd hebt, kan het boeken van een dagtour ook een goede uitkomst zijn. Je bezoekt dan meestal tevens het naastgelegen Viña del Mar.
Waar kan je je tours en activiteiten boeken?
Activiteiten als gegidste stadswandelingen, een plekje in de kabelbaan om naar de top van Cerro San Cristóbal te gaan of dagtrips naar Valparaíso en Cajón del Maipo kun je online op Get Your Guide boeken. Een Free Walking Tour kan natuurlijk evengoed.
Dit zijn de zes meest geboekte tours en activiteiten op Get Your Guide in Santiago (en je kunt ze ook zelf binnen een paar klikken boeken):
Welke eet- en drinktentjes in Santiago zijn aanraders?
Ik heb tijdens mijn dagen in Santiago veel zelf gekookt, mede omdat het anders al gauw een duur verhaal wordt. De restaurantjes die menu’s voor bijvoorbeeld 4.500 CLP aanbieden zoals in Arica en Iquique heb ik niet gezien. Op basis van eigen ervaringen en die van andere reizigers plus insider-tips van de eigenaren van de accommodaties waar ik vertoefde, heb ik de volgende leuke eetsuggesties voor je.
Sowieso raad ik je aan om goede vis te gaan eten op de Mercado Central. Het stikt daar van de tentjes en mensen die je naar binnen proberen te krijgen. Het lijkt soms wel op bedelen, en ze laten je niet snel gaan. Dan weet je dat vast.
Eten in een knus en authentiek Chileens zaakje? Een populaire spot is Na Que Ver in de wijk Yungay. Het is hier net alsof of je thuis bij je moeder of bij oma eet. En de binnenkomst met de kakelende kip is nogal… grappig haha.
Bij Kiosko Roca Santiago niet ver van Plaza de Armas, haal je voor een schappelijke prijs verrukkelijke broodjes. Aanraders zijn choripan en choriqueso.
Echte Hollandse friet eten? Nou, zeker ja. Je doet het bij La Friet Amsterdam, een schattige friettent die ik ineens spotte tijdens mijn wandeling door Barrio Italia. Hij viel me op vanwege de grote stapels aardappels voor de ramen. Enne, de friet is lekker krokant en heerlijk als je ‘m combineert met de truffelsaus van ’t huis.
Een restaurant dat vanwege de kleurige gevel de aandacht trekt is Ay Lupita Barrio Italia. Je kunt hier heerlijk Mexicaans tafelen in een sfeervolle setting.
Trek in empanada’s? Ontzettend lekkere haal je bij Empanadería San Luis, vlakbij Barrio Italia. Ik raad de klassieke variant met rundvlees aan.
Verder is het al genoemde Wonderland Café een must om binnen te lopen. Niet per se voor de hoge kwaliteit van het eten, maar vooral voor de beleving. De espresso is hier wél uitstekend, al mag dat ook wel voor zo’n 3,50 euro plus een verplichte fooi van 10%.
Een andere aanrader die qua beleving hoge ogen gooit is Ori Waffles in Barrio Italia. Hier kom je om in Parijse sferen te genieten van koffie en gebak.
Ook Cupido Café in Barrio Brasil is een heus pareltje qua entourage. De inrichting is sierlijk en boordevol antieke spullen. Gaaf is verder het groene uitzicht op Plaza Brasil. Ga hier aan ’t eind van de middag heen voor een kopje thee met iets lekkers erbij.
Tot slot heb ik nog een tip voor wijnliefhebbers: Bocanáriz in Lastarria. Leuk is om hier de Chileense Heritage-wijnproeverij te doen.
Hoe zit het met transport in Santiago?
Als ik voor mezelf spreek zijn de benenwagen en de metro dé manieren om je in Santiago te verplaatsen.
Vanuit m’n accommodatie in Providencia kon ik gemakkelijk naar Barrio Italia, Bellavista, Lastarria en El Centro. Allemaal afstanden die 2 kilometer of minder zijn.
Voor de langere afstanden nam ik de metro, bijvoorbeeld om vanuit Barrio Brasil terug in Providencia te komen of om naar het busstation Pajaritos te reizen. Met 143 stations en 7 lijnen kun je haast overal wel opstappen. Superhandig is dat je gewoon met je pinpasje kunt betalen: bij de poortjes houd je ‘m eventjes tegen de kaartlezer en klaar is Kees. Per rit betaal je (in de spits) 815 CLP, ongeacht hoeveel stops je maakt. Staanplaatsen blijken doorgaans schaars, en de metro’s zitten nogal eens tjokvol. Bij iemand uit m’n guesthouse was hier z’n iPhone uit z’n jaszak gejat. Let dus goed op je spullen!
Ook kun je een deelfiets meepakken voor 1.390 CLP per 15 minuten. Een hele dag kost je slechts 2.990 CLP. Je herkent ze aan hun felle oranje kleur.
De bus kost je 795 CLP voor een enkele rit, al zal je daar gezien de metro weinig gebruik van maken schat ik zo in.
Uiteraard is er tevens de taxi. De app van Uber geeft je steevast betere tarieven dan de reguliere offline taxi’s, die 450 CLP starttarief hanteren en vervolgens minimaal 750 CLP per kilometer.
Waar in Santiago raad ik je aan om te overnachten?
Allereerst is het goed om jezelf af te vragen in welk gedeelte van Santiago je wilt verblijven. Plekken die ik leuk vond en bovendien veilig zijn, zijn Barrio Lastarria, Barrio Italia en Providencia. Bellavista vond ik ook vet, al is het daar qua veiligheid net even wat minder. Hetzelfde geldt voor het rauwe Centro (Downtown). Verder is het goed om te weten dat Barrio Lastarria, Barrio Italia en Providencia op loopafstand van elkaar liggen, hoewel het er voor wat betreft Providencia erg van afhangt waar precies je verblijft.
Een leuk en kleinschalig hostel in Providencia aan de rand van Barrio Italia is TQCaleta, ik heb er 3 nachten getukt. Je hebt er je eigen kamer en de badkamers deel je met eventuele andere gasten. Verder is er een goed uitgeruste keuken. Host Charly is een coole Argentijn die graag een praatje met je maakt en volop tips heeft.
Ben je op zoek naar een dorm die daarnaast aantrekkelijk geprijsd is, dan is Hostal Providencia (Providencia) een aanrader. Een stuk prijziger maar goed beoordeeld is Hostel Boutique Merced 88 (Bellavista). In Barrio Brasil is TQCaleta Downtown een typische spot voor backpackers, het hostel is van dezelfde eigenaren als TQCaleta in Providencia.
In een van Providencia’s mooie straten is Hostal Boutique Casa La Barca echt een superfijne B&B om te verblijven. Niet voor niets sliep ik er liefst 8 nachten. In het statige herenhuis stap je bij het betreden zo’n 100 jaar terug in de tijd. Ze hebben kamers met eigen en gedeelde badkamers.
Verder is er een keuken en koud en warm gefilterd water. Eigenaresse Pamela is trouwens echt een van de liefste hosts die ik tijdens mijn hele Zuid-Amerika-trip heb ontmoet. Ze is als een moeder en geeft je echt het gevoel thuis te zijn. De kat van de buren die de B&B als huis ziet is ook geweldig haha (hij heet Tom).
Het ontbijt is nog wel even het noemen waard, want da’s in Casa La Barca ontzettend goed verzorgd. Echte koffie (dus geen Nescafé-troep), guacamole, eitjes, brood van de bakker, yoghurt met havermout of granola en behoorlijk wat fruit.
Als een net hotel meer je ding is, zijn Almasur Providencia (vier sterren, Providencia) en Hotel Los Españoles Plus (vier sterren, Providencia) twee uitstekende keuzes. In Barrio Italia raad ik je Maison Italia 1029 (drie sterren) aan. Voor luxe en comfort (vijf sterren) zijn Hotel Cumbres Lastarria (Lastarria), The Singular Santiago (Lastarria) en Hotel Magnolia Santiago (Lastarria) top.
Ten slotte kun je natuurlijk ook voor een appartementje gaan. Bij Orly Suites (Providencia) bieden ze appartementen in een fraai herenhuis. Het al genoemde Almasur Providencia (Providencia) heeft behalve reguliere kamers tevens comfortabele studio’s. In Barrio París-Londres (Centro) is Nest Paris-Londres een fijne stek.
Hoeveel dagen raad ik je aan om in Santiago te blijven?
Om een redelijk beeld van de hoofdstad te krijgen, raad ik je aan om in elk geval 3 volle dagen uit te trekken voor je bezoek. Je kunt dan bijvoorbeeld een Free Walking Tour doen die je door de belangrijkste wijken gidst, een dagdeel inplannen voor de Cerro San Cristóbal, een ochtend naar de markt gaan en voor de rest nog een dag vrij invullen.
Zelf ben ik 11 nachten in Santiago gebleven, waarbij ik ervoor koos om na 7 nachten voor een week naar Valparaíso te trekken. Nadien heb ik er nog 4 nachten aan vastgeplakt in Santiago, voordat ik doorreisde naar Puerto Natales, in het diepe zuiden van Chileens Patagonië.
Wat is de beste reistijd voor Santiago?
De lente plus de herfst worden over het algemeen als fijnste seizoenen beschouwd, het weer is in die maanden mild, denk aan gemiddeld 18°C tot 23°C. In de lente staan de bomen in bloei, terwijl ze in de herfst rood en oranje kleuren. We hebben het dan over september tot en met november en maart tot en met mei.
Van december tot februari is het zomer, een periode waarin een heleboel Chilenen genieten van hun vakantie. Ook in de hoofdstad zal het dan beduidend drukker zijn vergeleken met de andere jaargetijden. Daarbij is het met temperaturen die nogal eens boven de 30°C uitkomen niet zelden flink zweten geblazen.
Kom je om te skiën? Ik gaf het hierboven al even aan, dan is midden juni tot en met september de beste periode om naar Santiago af te reizen. Het absolute hoogseizoen is in juli en augustus.
Zelf bezocht ik Santiago eind juli en begin augustus. Voor sightseeing niet per se de meest gunstige tijd, aangezien het dan hartje winter is. Koude grauwe dagen wisselden zich af met heldere dagen, met temperaturen tussen de 8°C en 15°C.
Hoe kom je in Santiago?
Santiago bereik je in de meeste gevallen per vliegtuig, het internationale vliegveld Arturo Merino Benitez International Airport (SCL) heeft verbindingen met de hele wereld en tal van binnenlandse bestemmingen.
Ik vloog erheen vanuit Calama (1 uur en 15 minuten reistijd), de dichtstbijzijnde airport bij San Pedro de Atacama.
Uiteraard kun je ook met de bus naar Santiago reizen. Plekken die frequent gekozen worden door backpackers om de bus naar Santiago te pakken zijn Valparaíso of Viña del Mar (1 uur en 20 minuten reistijd), Puerto Montt (14 uur reistijd), Pucón (10 uur reistijd) en Mendoza (Argentinië, 8 tot 10 uur reistijd). De langeafstandsbussen komen meestal aan in Terminal Sur, Terminal Alameda of Terminal Borja. Bij elk van deze terminals kun je direct de metro nemen om bij je ho(s)tel te komen.
Van het vliegveld in Santiago naar het centrum reizen
Zodra je op het vliegveld van Santiago bent aangekomen kun je op een aantal manieren naar je ho(s)tel reizen.
De goedkoopste manier is het nemen van een Centropuerto-bus, je herkent ze aan hun blauwe kleur. De prijs is 2.000 CLP en je stapt ongeveer 45 minuten later uit op het busstation Pajaritos. Daar kun je voor 815 CLP direct de metro nemen richting bijvoorbeeld Providencia en Barrio Italia. Hoewel het daarmee ietsje meer gedoe is dan de volgende opties, valt het allemaal wel mee. Reken wel op drukte in de metro, misschien niet het meest prettige na een (waarschijnlijk) slopende reis.
Voor omgerekend ongeveer een tientje word je in een gedeelde minivan-taxi meegenomen en afgezet voor je ho(s)tel. Bij mij duurde dit een half uur. De touroperator heet Transvip. Ze kunnen je bovendien ook weer oppikken bij je accommodatie, in het geval je terug richting het vliegveld moet. Ik heb het beide kanten op gedaan en vond het lekker chill. Boeken doe je hier of op het vliegveld bij het loket van Transvip.
Tot slot heb je de taxi als mogelijkheid. Ik raad je aan om gebruik te maken van de app Uber en daar een rit te boeken. De kosten variëren daar grofweg telkens tussen de 15.000 CLP en 30.000 CLP voor een trip naar Barrio Italia.
Reis verder naar Patagonië
Wil je het mooiste van Chili zien?
Vlieg dan naar Patagonië. De landschappen daar zijn serieus ongeëvenaard. Check de foto hierboven, die ik vanuit het vliegtuig maakte.
Zelf reisde ik naar Puerto Natales, om daarvandaan Torres del Paine te kunnen bezoeken. Midden in de winter…
