Een hele zak heb ik voor me liggen. Cocabladeren. Morgen steek ik de grens over, van Tacna in Peru naar Arica in Chili.
Kan ik ze meenemen?
Voor de zekerheid wil ik weten hoe het zit, want in een ander land kunnen totaal andere regels gelden. Net nadat ik op enter heb gedrukt verschijnt het verbijsterende antwoord in beeld: nee, en je kunt er vijf jaar voor de bak in draaien. En dat voor een paar onschuldige blaadjes.
Goed dat ik dit weet, ik ga hiermee geen enkel risico lopen.
De volgende ochtend vertrek ik al vroeg die kant op. Op het busstation van Tacna word ik onmiddellijk aangesproken door een man, met een papier in zijn hand waarop een hele route door Chili staat uitgestippeld. Zijn mond is ingevallen door een gebrek aan tanden, maar praten kan hij als de beste. Hier heb ik nu geen zin in, ik wil gewoon een colectivo naar Arica. Toch blijft hij bij me lopen en leidt me door de drukte naar het smoezelige kantoortje waar hij voor werkt.
Net als ik de trap opga, tikt een meisje met schouderlang zwart haar me aan: “It’s a scam.” De man zonder tanden kijkt vanaf boven met vragende ogen, waarop ik laat blijken geen trek te hebben in zijn gehaaide maniertjes. Zijn ogen rollen van mij naar het meisje naast me, en werpen haar een giftige blik toe.
Niet veel later zit ik in een afgeragde auto op weg naar de grenspost, met naast me een Colombiaans stel dat voor werk in Arica moet zijn. Geen idee waarom, maar zij laat doorschemeren al twee dagen niet gedoucht te hebben. De man achter het stuur rijdt als een volslagen idioot, vooral z’n inhaalmanoeuvres zorgen bij ons op de achterbank voor gefronste voorhoofden.
Als de grens in beeld komt realiseer ik me plots nog een restje oude cocabladeren en twee stuks llipta (llipta zorgt voor het vrijkomen van de actieve stoffen van de cocabladeren) in mijn rugzak te hebben. Die moet ik hoe dan ook ergens zien weg te gooien, want anders kan ik wel eens goed in de problemen komen.
Toch besluit ik om de llipta’s mee te nemen, waarom zoek ik de randjes op in situaties waarin je beter voor zekerheid kunt gaan?
Ik kan je zeggen dat mijn hart aardig bonkte toen ik m’n backpack op de bagageband zette en hij langzaam naar de scanner bewoog. De llipta’s, de mogelijke restjes cocabladeren… er ging plots van alles door m’n hoofd.
Bij de controle was alles gelukkig in orde en kreeg ik zonder gedoe een stempel in mijn paspoort.
Een klein half uur erna was ik aangekomen in Arica, de eerste bestemming die ik in Chili bezocht. Niet zozeer omdat ik nou heel graag naar dit surfstadje wilde, maar omdat het nou eenmaal de meest logische stap is wanneer je met de auto of bus van Tacna naar Chili wilt.
Mijn eerste indruk was ook niet meteen super of zo. Van het mooie Arequipa liep ik ineens door een tamelijk zielloze omgeving vol lelijke gebouwen en hijskranen. Langs de weg zag ik daklozen bedelen om geld. Hopelijk zou het nog ietsje beter worden, want hier werd ik niet vrolijk van.
In dit artikel zal ik mijn ervaringen in Arica met je delen, inclusief een hoop tips. Mocht jij ook van plan zijn die kant op te gaan, neem ‘m dan zeker even door.
Over Arica
In het noordelijkste puntje van Chili ligt Arica, op minder dan 20 kilometer van de grens met Peru en pal aan de Grote Oceaan (Stille Zuidzee). Het is de hoofdstad van de regio Arica y Parinacota.
Evenals Medellín draagt Arica de bijnaam ‘de Stad van de Eeuwige Lente’, dit vanwege het milde en zonnige klimaat zonder noemenswaardige temperatuurschommelingen.
Arica wordt omringd door de fameuze Atacama-woestijn, het droogste niet-poolgebied ter wereld. Om je een idee te geven: in sommige delen van deze kurkdroge woestijn is nog nooit regen gevallen.
Surfen is iets waar Arica bekend om staat, volgens velen is het zelfs een van Zuid-Amerika’s beste surfspots, met de surfbreak El Gringo in het bijzonder.
Voor de niet-surfers is Arica interessant wegens de veldslag tijdens de Salpeteroorlog in 1880, waarin Chili de toenmalige Peruaanse stad veroverde. Dit gebeurde allemaal op de rotsheuvel El Morro de Arica.
Los van al deze feitjes is Arica wat mij betreft niet bijster spectaculair. Wel tref je hier het authentieke Chili zonder enige opsmuk, iets heel anders dan in een toeristisch opgetuigd dorp als San Pedro de Atacama bijvoorbeeld. Kraampjes om je horlogebatterij te vervangen, een kiosk waar ze kranten verkopen en schoenenpoetsers brengen je jaren terug in de tijd.
Kom je net als ik vanuit Tacna in het grensgebied met Peru (of reis je juist de andere kant op), dan is het een prima plek om een paar daagjes te pauzeren. Maar om er nu speciaal heen te reizen? Nah, dat zou ik niet doen. Tenzij je een surffanaat bent.
Activiteiten en bezienswaardigheden in en rond Arica
In het stukje hierboven heb ik je al het een en ander verteld over Arica en wat er te zien is. Hieronder ga ik daar dieper op in, en zal ik de leukste plekjes en bezienswaardigheden voor je op een rijtje zetten.
Proef sfeer in het oude centrum en bekijk de Kathedraal San Marcos
Een van de grootste publiekstrekkers van Arica is de Kathedraal San Marcos, een opvallende katholieke kerk die volledig opgetrokken is uit staal en gebouwd werd door jawel… Gustave Eiffel. De Fransman die we kennen van de Eiffeltoren. Of hij er ook letterlijk aan meewerkte wordt overigens door menigeen betwist, maar dat de constructie uit zijn werkplaatsen komt staat wel vast. Dit gebeurde allemaal tussen 1871 en 1875.
Hoe kwam de kerk dan in Arica terecht? hoor ik je denken.
Door een aardbeving in 1868 verloor de stad haar 226 jaar oude parochiekerk, en de inwoners van Arica hadden de middelen niet om een nieuwe kerk te stichten. De toen aan het roer staande president José Balta kreeg het voor elkaar om de oorspronkelijk voor Ancón bestemde kerk naar Arica te halen.
In het oude centrum van Arica is verder best wat sfeer te vinden. Denk aan terrasjes (bijvoorbeeld op de Paseo Thompson), palmbomen en de Paseo 21 de Mayo, een drukke winkelstraat die je het kloppende hart van de stad zou kunnen noemen.
Leuk is verder de authenticiteit, denk aan een man met een hoofddeksel op een houten zitje die iemands schoenen aan het poetsen is (en ernaast een vrouw die haar tandvlees tot tanden heeft getransformeerd en de honneurs waarneemt).
Buiten het centrum valt, voor zover ik heb gezien, weinig leuks meer te beleven. Alhoewel… bij de stoplichten worden heuse acrobatenshows opgevoerd. Twee meisjes die hun vriendinnetje optillen, die vervolgens de meest lenige poses laat zien aan de toeschouwers. Die toeschouwers zijn in dit geval de mensen in de auto’s die voor het rode stoplicht staan.
Jongleren is eveneens iets wat je regelmatig ziet. Of een dronken figuur die volle bak aan het schelden en schreeuwen is, en onvoorspelbaar uit de hoek komt tussen de wagens. Yep, ook die kwam ik tegen.
Wandel naar Morro de Arica
Als er iets is dat de skyline van Arica domineert is het wel de Morro de Arica. Deze rotsformatie torent 130 meter boven alles en iedereen uit en ligt direct aan de kust in het centrum. Nadat je de kathedraal hebt bekeken, kun je makkelijk verder lopen naar dit stadsicoon.
Een korte doch steile wandeling voert je naar het viewpoint vanaf waar je een panoramisch uitzicht over de stad, bergen, stranden en de zee hebt.
Toch is het uitzicht mijns inziens niet per se datgene waarvoor je naar de top komt. Achter de klif gaat namelijk een heel verhaal schuil: zoals ik al kort zei vond hier in 1880 de Slag om Arica plaats, lokaal bekend als de ‘Guerra del Pacífico’. Hierbij bestormden Chileense militairen de heuvel om de oorlog tussen Chili en Peru/Bolivia een halt toe te roepen. Mede deze veldslag heeft ertoe geleid dat Arica in Chileense handen kwam.
Boven kun je een kijkje nemen in het museum en even doorlopen naar Cristo de la Concordia, een reusachtig beeld van Jezus Christus dat symbool staat voor de vrede tussen Chili en Peru.
Op het pad naar boven kom je trouwens ook nog langs Mirador de la Virgen. Hier staan onder meer een beeld van Virgen del Carmen en een opengevouwen boek. De laatste dient als gedenkplaat om de helden van de Slag om Arica te eren (en ik maar denken dat het om een bijbel ging).
Het uitzicht is hier verder niet zo spannend, da’s mooier zodra je op de top bivakkeert. Even kort ter info: Virgin del Carmen is een verschijningsvorm van de heilige Maagd Maria, Jezus’ moeder.
Bekijk coole straatkunst
Nee, de muurschilderingen in Arica redden het niet bij de kunstzinnige straten van -ik noem maar iets- Cartagena en Medellín in Colombia.
Desalniettemin is in Arica heus wel wat coole street-art te spotten. Toen ik van de kathedraal richting de heuvel van Morro de Arica slenterde, belandde ik in een wijk die me in eerste instantie doodsaai leek. Een rits van lelijke eengezinswoningen gebouwd in een zielloze stijl, omgeven door een bak zand. Totdat ik opeens statige muren vol kleur zag, muren met daarop tal van vette schilderingen. Al met al een leuke verrassing.
De locatie? Barrio Yungay.
Ga surfen bij El Gringo
Surfen… het schiereiland El Alacrán vlak voor de Morro de Arica is er beroemd (en berucht) om geworden. Het is hier waar je de legendarische golfbreak El Gringo vindt. Golven bereiken hoogtes van liefst 6 meter en vormen een grote uitdaging voor de meer ervaren surfers onder ons. Gevaar ligt op de loer, aangezien de golven breken op een reeks rotsen in plaats van gewoonweg op het zand.
Als beginneling kun je daarom beter bij het later te bespreken Chinchorro met je plank het water op gaan, daar zijn de golven beduidend lager.
Overigens is er met het nabijgelegen El Buey een golf die zelfs de 12 meter weet aan te tikken (al zijn de meningen over die hoogte verdeeld). Het is daarmee een van de hoogste golven van Chili. Bekijk ‘m vanaf de Morro de Arica.
Surflessen nemen? De bekendste surfschool van de stad is Punto Surf Arica.
Relax op Playa Chinchorro, El Laucho, La Lisera of Playa Brava
Het bekendste en grootste strand van Arica is Playa Chinchorro, te vinden op enkele kilometers ten noorden van het centrum. Je kunt hier lekker chillen, leren surfen of een duik nemen. Kijk wel uit voor verraderlijke onderstromingen.
Liever iets actievers doen? Ik ken het gevoel. 😀 Op het strand vind je sporttoestellen om calisthenics te beoefenen. Altijd lekker om een beetje te zweten, helemaal als je erna in de zee kunt plonzen.
Aan de voet van de Morro de Arica ligt het hippere Playa El Laucho. Ben je van de beachbars, trendy restaurantjes en wellicht een leuk feestje in de avonduren, dan moet je hier zijn. Het is bovendien een uitstekend strand om te zwemmen en later op de dag te genieten van een schilderachtige zonsondergang.
Ten zuiden van El Laucho is Playa La Lisera, een kleine cirkelvormige baai die het juist goed doet bij rustzoekers en gezinnen met jonge kinderen.
Playa Brava is in tegenstelling tot de bovenstaande stranden wegens sterke stromingen niet geschikt om te zwemmen. Wel kun je hier de mooiere zonsondergangen van Arica bewonderen.
Pak een wellnessdagje
Mijn persoonlijke favoriet is er misschien wel een die je niet zo 1,2,3 verwacht: lekker urenlang relaxen in de sauna en het stoombad. Echt heerlijk vond ik het zeg, zeker na het gereis de ochtend ervoor en de verder niet zo spannende omgeving in Arica.
Ik had dus het geluk dat het hotel waar ik vertoefde over een eigen spa beschikte. Sauna, stoombad en zwembaden… veel blijer kon je me niet maken haha.
Zie jij dit ook wel zitten?
Dan raad ik je aan om jezelf een paar daagjes te verwennen en in hetzelfde luxueuze hotel te verblijven. Ze hebben er tevens een gym en het ontbijtbuffer is echt een feestje.
Vind je het wat te duur van het goede, dan kun je ook je saunasessie los bij ze boeken. In 2026 kost dit 15.000 CLP (Chileense peso) voor een uur (al mag je gerust langer blijven). Verder heb je bij Baños Turcos Tacora in het centrum Turkse stoombaden en saunavoorzieningen bij Hotel & Spa Las Taguas rond Playa Chinchorro.
Chill in Parque de Brasil
Oké, ik zal hier niet gaan zitten verkondigen dat de stadsparken van Arica je omver zullen blazen. Maar mocht je graag wat groen om je heen hebben, in het gras willen liggen of misschien een lekkere picknick willen houden, dan is Parque de Brasil een plek die best de moeite is om op je lijstje te noteren.
Ik ontdekte het park omdat het pal naast m’n hotel te vinden was.
Na een wandeling door de stad werd ik er aangesproken door een Colombiaanse zwerver die geld nodig had. Toen ik aangaf geen cash op zak te hebben (wat ook echt zo was), stelde hij voor om samen naar de pinautomaat te gaan. Sorry, maar dit ging me iets te ver…
Er is tevens een kleine speeltuin, perfect als je met kids op pad bent.
Bekijk eeuwenoude Chinchorro-mummies
Mocht je nog iets bijzonders (en wellicht lugubers) willen meemaken, ga dan naar de Azapa-vallei om ’s werelds oudste gemummificeerde lichamen te bekijken. Ze komen uit de Chinchorro-cultuur en zijn zelfs ouder dan de Egyptische mummies.
Je moet hiervoor naar het Museo Arqueológico San Miguel, op ongeveer 12 kilometer van Arica’s centrum. Het behoort tot de belangrijkere antropologische musea van Chili. De entree bedraagt 2.000 CLP.
De Chinchorro waren trouwens een pre-Columbiaanse vissersgemeenschap die in de gortdroge Atacama-regio leefde, langs de kust van wat tegenwoordig het noorden van Chili is en het zuiden van Peru. Zij wisten de oudste kunstmatige mummificatietechniek te ontwikkelen, en de mummies zijn door UNESCO op de Werelderfgoedlijst gezet.
Ga hiken en dieren spotten in Parque Nacional Lauca
Van zeeniveau naar zo’n 4.500 meter hoogte, da’s de realiteit zodra je van Arica naar het Parque Nacional Lauca rijdt en uitstapt in het Andes-altiplano bij de Boliviaanse grens. Bereid je daarom voor op hoogteziekte, en probeer eventueel ergens wat cocabladeren te scoren. Hoewel niet zo simpel als in Peru, zijn ze er wel degelijk. Mocht je de intro niet gelezen hebben: neem ze in elk geval niet mee de grens over!
Dat gezegd hebbende, Lago Chungará wil je sowieso niet missen. Daarvoor zijn twee redenen: 1) het is een van de hoogste meren op onze aardkloot (het meer ligt op 4.517 meter hoogte) en 2) in het turquoise water weerspiegelen de omringende vulkanen Parinacota en Pomerape, wat voor waanzinnige plaatjes zorgt.
De wandelingen in het nationale park zijn allemaal betrekkelijk kort, gezien de duizelingwekkende hoogte ook niet zo vreemd natuurlijk. Een aantal aanraders om te hiken zijn de Sendero Chungará (1 kilometer), Sendero Las Cuevas (1,5e kilometer), Sendero Parinacota (nagenoeg 4 kilometer) en Sendero al Chacu (idem dito ongeveer 4 kilometer). De laatstgenoemde voert je naar een archeologische vindplaats waar Inca’s en Aymara’s vroeger vicuña’s vingen. Sendero Cotacotani is met 13 kilometer uitzonderlijk lang, je komt hierbij onder andere langs de Cotacotani-lagunes en tal van grazende vicuña’s.
Wil je naderhand ultiem chillen? Dompel jezelf dan onder in de Las Cuevas Hot Springs.
Je kunt zelf richting het national park rijden (2 uur reistijd) of de bus nemen naar Putre (3 uur reistijd) en daarvandaan verdergaan met een colectivo (45 minuten reistijd). Een tour boeken kan ook.
Waar kan je je tours en activiteiten boeken?
Wil je een gegidste stadswandeling doen of bijvoorbeeld een tour naar het Parque Nacional Lauca boeken?
In dat geval adviseer ik je om op Get Your Guide te kijken. Dit zijn daar de populairste tours en activiteiten voor Arica en omstreken:
Welke eet- en drinktentjes in Arica zijn aanraders?
Voor goedkope gerechten kun je altijd ergens aanschuiven waar ze dagmenu’s aanbieden. In Arica liggen de prijzen daarvoor doorgaans tussen de 4.000 CLP en 8.000 CLP. Je moet dan denken aan een soepje als voorgerecht en rijst met kip als hoofdgerecht. Een aanrader is Los Republicanos – Fuente de Soda Restaurant.
Mocht je van gebakken rijst, loempia’s of ander Aziatisch lekkers houden, dan is de Imperio Chifa Boulevard een must om een hapje te gaan eten. Je vindt hier alles wat te maken heeft met chifa, een samensmelting van de Kantonese en Peruaanse keuken. Ontzettend lekker!
Heb je gewoonweg trek in een flinke hamburger? Da’s iets waar de Chilenen ook wel pap van lusten. Een toppertje op dit gebied is La Ruta 11.
Of ga voor een krokante pizza, bij Pizzeria Capodimonte en Brava Pizzeria bakken ze de betere pizza’s van de stad.
Tot slot heb ik nog een aantal aanraders voor je qua ontbijt en koffie. Ga naar Café Baruc voor goede koffie en werkelijk verrukkelijke kaneelbroodjes met chocoladestukjes. Café Lefkada is eveneens een uitblinker als het op koffie aankomt. Zoek je een knus en charmant koffietentje? Dan past Quince45 helemaal bij je.
Hoe zit het met transport in Arica?
In Arica’s centrum kun je de meeste dingen gewoon wandelend bereiken. Denk aan het historische centrum en Morro de Arica. Ook loop je vanaf het busstation in een minuut of twintig naar de binnenstad.
Playa Chinchorro ligt circa 3,5e kilometer van het centrum en is daarom vrij ver om naartoe te lopen. Dat is helemaal het geval voor Museo Arqueológico San Miguel de Azapa. Voor zulke plekken adviseer ik je om een Uber-taxi te boeken, dit doe je via de gelijknamige app.
Goedkoper, maar net wat meer gedoe, zijn de colectivos (minivans; 800 CLP tot 1.200 CLP per rit) of de stadsbussen (600 CLP tot 800 CLP per rit).
Een andere optie is het huren van een auto, bijvoorbeeld om naar Parque Nacional Lauca te komen en daar de boel deels rijdend te verkennen. Hier vind je het actuele aanbod van goedkope en betrouwbare huurauto’s in Arica.
Waar in Arica raad ik je aan om te overnachten?
Laat ik beginnen met je te vertellen dat een fijne accommodatie in Arica geen vanzelfsprekendheid is. Je zult echt even goed moeten zoeken alvorens je een plek hebt die je enigszins blij maakt. Om je te helpen heb ik de betere slaapplekken van de stad voor je geselecteerd.
Hostels vind je sowieso nauwelijks in Arica. Als budgetreiziger is dit waarschijnlijk wel wat je zoekt, ga in dat geval naar het Raymi House Hostel of het Hostel Posada de Gallo.
Voor relatief goedkope kamers raad ik je ook aan om even rond te neuzen op Airbnb. Ik vond daar een kamer voor omgerekend een tientje (al was het net een of andere donkere gevangenis), prijzen die je in Chili niet zo gauw vindt. Maar let op, want zodra je net buiten het centrum verblijft wordt het qua omgeving al snel armetierig.
Zoek je een heerlijk hotel, vol luxe en comfort? Dan is het al genoemde Antay Hotel & Spa (vijf sterren) zonder enige twijfel de beste keuze in Arica. Ik heb hier 2 nachten heerlijk geslapen, genoten van een voortreffelijk ontbijt (én goede koffie!) en uren doorgebracht in de sauna en stoomcabine.
Hoeveel dagen raad ik je aan om in Arica te blijven?
3 nachten en 2 volle dagen is eerlijk gezegd genoeg voor Arica. Da’s dan ook precies hoe lang ik er ben blijven hangen. Zoveel boeiends is er simpelweg niet te beleven en de rest van Chili heeft je veel meer te bieden.
Waar kun je het goedkoopste pinnen in Arica?
Een van de ijskoude douches in Arica: pinnen. Want jeetje wat kan dit een dure grap zijn, sowieso in Chili. Transactiekosten van 8.500 CLP plus de eventuele kosten van je eigen bank zijn heel normaal.
Zelf heb ik telkens alles met mijn pinpas betaald, en dus geen enkele keer geld opgenomen bij een bank. In Arica (en Chili überhaupt) kun je haast overal wel met je pasje afrekenen. Dat is dan weer een mooie meevaller.
Wil je toch cash pinnen?
Dan is Banco Estado je beste optie. Je betaalt hier 5.500 CLP per transactie. Nog altijd verre van gratis, maar de andere banken zijn stuk voor stuk duurder.
Een andere manier om aan cash te komen is door bij aankomst in het busstation je Peruaanse soles (of andere valuta’s) te wisselen. Da’s wat ik heb gedaan met het laatste beetje soles dat ik in m’n zak had.
Wat is de beste reistijd voor Arica?
Ik zei het eerder al, Arica heeft de bijnaam Stad van de Eeuwige Lente, de gemiddelde jaartemperatuur ligt zo rond de 22°C, zonder extreme uitschieters. Het is er zodoende eigenlijk het hele jaar wel prima toeven.
Toch is het wel goed om rekening te houden met bepaalde zaken.
Voor surfers en strandliefhebbers zijn december tot en met maart de beste maanden om te gaan. Het is dan zomer in Chili (met maart als begin van de herfst) en hoogseizoen in Arica. Nadeel dan echter wel de drukte en de bijkomende hogere prijzen voor accommodaties.
In maart zal het geleidelijk aan minder toeristisch worden en daalt er een zeker kalmte over Arica neer. In de herfst- en lentemaanden is het helemaal lekker rustig in Arica.
Ik bezocht Arica in juli, wat met juni en augustus de Chileense winter vormt. Overdag was het telkens om en nabij de 20°C met een zonnetje erbij, heerlijk weer om in T-shirt en korte broek buiten te lopen. Westerse toeristen heb ik serieus niet gezien, ik was dan ook die welbekende bezienswaardigheid voor de Chilenen haha.
Hoe kom je in Arica?
Zelf ben ik vanuit het Peruaanse Arequipa per bus naar de grensstad Tacna gereisd (6 uur reistijd). Daar heb ik 1 nacht geslapen en vanaf de Terminal Internacional kun je per gedeelde taxi -die noemen ze colectivos- richting Arica rijden (1,5 uur reistijd). Dit is inclusief een grenscontrole, waarbij je de uitreisstempel voor Peru en de inreisstempel voor Chili in je paspoort krijgt.
Binnen Chili vertrekken er bussen naar Arica vanuit bijvoorbeeld Iquique (5 uur reistijd) en San Pedro de Atacama (10 uur reistijd).
De andere optie die je hebt is vliegen naar Aeropuerto Internacional Chacalluta (ARI). Daarvandaan ben je in ongeveer 20 minuten in het centrum. Je kunt een shuttlebus of taxi pakken, in het laatste geval raad ik je aan om een Uber te boeken via de hun eigen app.
Goed om te weten als je Arica na je bezoek per bus verlaat
Vertrek je van het busstation -Terminal Rodoviario Arica- naar je volgende bestemming binnen Chili, dan adviseer ik je om een ticket te kopen bij het kantoortje van Pullman Bus. Ik betaalde daar beduidend minder voor de busrit naar Iquique dan op hun website of bij een van de andere loketten. Je kunt cash of met je pinpas betalen.
Verder is het goed om te weten dat je nog een tasa de embarque (instapheffing) van 200 CLP dient te betalen bij het daarvoor bestemde loket. Dit is enkel mogelijk in cash.
