Dik een jaar geleden begon ik aan deze reis. Een jaar en twee maanden op precies te zijn. Inmiddels is mijn pinpas niet meer bruikbaar, voldoet mijn paspoort niet meer aan de zes-maanden-eis, is een van m’n hardloopschoenenen kapot en is de geldigheid van mijn reisverzekering verlopen. Oh, en mijn telefoon heeft het ook zo goed als begeven.

Dat van mijn pinpas is trouwens een apart verhaal. ING heeft iedere klant een nieuwe pas toegestuurd, waardoor de oude binnen drie weken onbruikbaar wordt. De officiële einddatum van ergens in mei 2018, heeft die van mij dus nooit gehaald. Ik heb er niet om gevraagd, maar tegen banken kun je vrij weinig beginnen. Gelukkig heb ik nog een creditcard.

Al met al zouden bovenstaande dingen een goede reden kunnen zijn om binnenkort misschien eens richting Nederland te gaan. Alles weer een beetje ordenen en zo. En iedereen eindelijk weer zien.

Echter, nu ik hier in Indonesië ben en denk aan al het moois wat er nog te beleven valt, dan heb ik ergens heel veel zin om gewoon door te gaan. Papua, Maluku en ga zo maar verder.

Het wisselt eigenlijk heel erg. De ene dag denk ik dat het wel mooi is geweest, terwijl ik de andere dag alle energie van de wereld heb om verder te reizen.

Misschien herken je al deze gevoelens wel als je voor langere tijd bent gaan backpacken. De onduidelijkheid, het ontbreken van een kompas.

Een mogelijkheid is om terug naar ‘huis’ te gaan en vanuit daar mijn volgende trip te plannen. Ik heb immers alle vrijheid om te gaan en staan waar ik wil. Ongeacht op welke plek ik ben.

Is het misschien egoïstisch om nog langer weg te blijven dan ik al doe? M’n gedachten zeggen soms van wel. Mijn moeder zei echter dat dit absoluut niet het geval is. “Anderen kunnen ook naar jou komen,” stelde ze me gerust. Ergens wel waar, alleen ook weer niet zo gemakkelijk.

Maar oké…

Bij mijn eerste reis kwam ik na een tijd op een heel duidelijk punt waarbij ik wist dat ik naar huis wilde. Misschien ook, aangezien ik toen in een hele andere fase van mijn leven zat. Studie afgerond, solliciteren en aan mijn carrière beginnen. Ik had er zin in en écht wat om voor terug te komen.

Dat is nu compleet anders.

Nu heb ik m’n eigen werk online en kan ik simpelweg gaan en staan waar ik wil. Je zou het digital nomad kunnen noemen, al houd ik persoonlijk nooit zo van dit soort termen.

Tuurlijk, zo’n bestaan heeft zat voordelen. Maar ook heus mindere kanten. Zo kan ik wel stellen dat ik diepere relaties mis. Alle contacten die ik opdoe, komen en gaan. Echt de diepte ingaan met iemand, is er daarom niet bij. Soms zorgt het ontbreken hiervan voor een zekere leegte.

Anyway, wat ga ik doen?

Qua paspoort is het in ieder geval zo dat ik strikt genomen nagenoeg alle landen niet meer in kan. Het document dient namelijk minimaal zes maanden geldig te zijn. Bij mij is dit nu iets meer dan vijf maanden. Gelukkig heeft Thailand de regel dat je paspoort een geldigheid moet hebben voor de duur van je reis.

Een ding is daarom duidelijk: het wordt Thailand.

Ik kan in Thailand mijn reis eindigen of ervoor kiezen om m’n paspoort te verlengen bij de ambassade.

Hopelijk kom ik het land binnen en komt de verantwoordelijke immigratiemedewerker niet aanzetten met de zes-maanden-regel. Dan heb ik een probleem. We gaan het zien.

De komende tijd zal ik een beslissing maken wat te gaan doen. Als ik blijf, komen mijn moeder en haar vriend in november mijn kant op. Zoiets is natuurlijk ook superleuk, al besef ik me ook direct dat elkaar loslaten daarna zwaar zal worden.

Ik zal zeker mijn hart proberen te volgen, maar dan moet ik er eerst achter komen wat ‘ze’ me vertelt. Ik ben in ieder geval hartstikke dankbaar voor al het moois dat ik tot nu toe heb gezien. En ook dankbaar dat ik het leven kan leiden zoals ik nu doe.

Over de auteur

mm

Backpacker in hart en nieren. Altijd op zoek naar avontuur. Auteur van de succesvolle boekenreeksen 'Backpackgids Azië' en 'Backpackgids Australië'.

12 reacties

  1. Claudia

    Ik kan me dit zo goed voorstellen. Heel veel succes met het maken van je keuze. Weet in ieder geval, geen enkele keuze is ‘fout’, als het maar jou keuze is 😉
    En voor het paspoort is wel iets te regelen, ook de pinpas. Mocht je blijven, dan kan je moeder eventueel een nieuwe pas meenemen?

    Komt goed!

    Groetjes, Claudia

    Beantwoorden
  2. Nienke

    Jee, dilemma’s idd! Maaaar waar een wil is, is een weg 😉 Lekker naar Thailand en op een goede plek met je hart in gesprek. En wat mooi wat je moeder zegt! Mooie manier van denken vind ik. Heel veel succes en geniet van Thailand!

    Groetjes Nienke

    Beantwoorden
    • mm
      Robbert

      Voorlopig lijkt het erop dat ik blijf. Hoelang weet ik niet, maar dat zien we dan wel weer toch?

      Beantwoorden
  3. Paul

    Dag Robberto,
    Ik weet al langer dat je in twijfel bent….ligt niet aan je pinpas of paspoort. Die zijn te vervangen Zit vooral in jezelf. Volgens mij is er maar één echte raadgever….volg je hart…

    Ik denk dat reizen ook niet hoeft te betekenen dat je altijd maar weer verder moet. Soms is juist ” stilstaan”, ook al ben je onderweg erg waardevol en geeft wellicht meer ruimte om de verdiepingslag te maken of toe te laten.
    Ben erg trots op je.
    Gr. Pa xx

    Beantwoorden
  4. Layla

    Hi Robbert,
    Ik volg al maanden je blog, ter inspiratie voor mijn eigen reizen. Morgen vertrek ik naar Bangkok (voor het eerst!) Als je zin hebt om een drankje te doen hoor ik het graag. Ik zou het leuk vinden om met iemand te spreken die al zoveel achter de rug heeft en misschien biedt het jou meer perspectief om met iemand te spreken die pas net aan de reis begint.
    in ieder geval bedankt voor de mooie verhalen!

    Beantwoorden
      • Layla

        Hi Robbert,
        Jazeker! Ik zit bij soi Rambuttri. Kan het heel toevallig zo zijn dat ik jou vanochtend zag bij de Gecko?

  5. Tess

    Hi Robbert,

    Wat een mooi stuk zeker ook over je twijfels die je tegen komt als je zolang aan het reizen bent. Wij vertrekken op 17 november richting Bangkok en misschien vind je het wel leuk om af te spreken? Ik volg je blog/website al voor langere tijd en ben heel erg benieuwd hoe het is om al zolang onderweg te zijn. Ons plan is om zolang mogelijk weg te blijven met werken onderweg.

    Veel succes met je reis naar Thailand en misschien tot daar. Groetjes Tess

    Beantwoorden
    • mm
      Robbert

      Hoi Tess,

      Leuk!

      Denk alleen dat ik dan ergens anders ben, maar stuur zeker even een berichtje!

      Groet,

      Robbert

      Beantwoorden
  6. Layla

    Haha ja dat dacht ik al. Nou als je wat wil drinken mail dan maar even 🙂 Ik ben er nog een dag of 2/3.

    Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

*