Afgelopen donderdag keek ik naar m’n favoriete serie The Island op Net5 en zag ik Sjoerd, een van de eilandbewoners. Typisch een introvert iemand, een persoon die het groepsproces te energie-vretend vond en daarom besloot te stoppen en naar huis te gaan.

Ben jij een introvert of extravert persoon? Laat ik eerst eens beginnen met een korte definitie van het begrip ‘introvert’:

“Introverte mensen zijn rustig, zeggen niet veel en zijn liever alleen dan in een gezelschap.”

Terwijl geldt dat:

“Extraverte mensen personen zijn die naar buiten gekeerd zijn, gericht zijn op de buitenwereld. Extraverte mensen zien zichzelf het liefst omringd door anderen en krijgen energie van dingen doen.”

Op basis hiervan kan ik met behoorlijke zekerheid zeggen dat ik meer introvert dan extravert ben. Natuurlijk vind ik het leuk om dingen met vrienden of andere mensen te doen, maar met mate.

Maar hoe zit dit dan met reizen? Is het maken van een reis niet juist bedoeld om backpackers te ontmoeten en ervaringen uit te wisselen?

Tja, voor veel -zo niet de meeste- mensen is dit inderdaad het geval. Voor mij ligt het net even anders.

Begrijp me niet verkeerd hoor, ik vind het heus wel prettig om tijdens m’n reizen andere reizigers te leren kennen. Maar er komt altijd weer een periode dat ik tijd nodig heb voor mezelf, dat ik het liefst even alleen ben en geen zin heb om continu sociaal te ‘moeten’ doen in groepsverband.

Herken je dit gevoel? Dat sociaal doen je soms meer moeite kost dan dat het je energie oplevert? Extraverte personen krijgen juist veel power van contacten, terwijl ik (vaak) liever alleen ben en soms in gezelschap.

Ook al ben ik samen met een vriend, zoals een paar jaar geleden op de Perhentians. Dan nog kies ik er regelmatig voor om even zelf op pad te gaan. Zo ben ik daar een hele dag in m’n uppie door de jungle gelopen naar het nabijgelegen vissersdorpje van het eiland. Gewoon, omdat ik er behoefte aan had.

Koh Phangan, ook zoiets. Nagenoeg alle backpackers vertrokken de dag na de Full Moon Party, terwijl ik nog een weekje in alle rust op het eilandje ben gebleven om de omgeving te verkennen.

Ook ging ik op Don Det om met twee Engelse gasten. Zij wilden alleen iedere avond op pad. Prima hoor, maar mij niet gezien. Waar zij elke dag de drukte opzochten, bleef ik in 75% van de gevallen bij de bungalow in m’n hangmat liggen om m’n boek te lezen. Dit deed ik ook omdat ik geen behoefte had om iedere avond bier te drinken.

Het komt er gewoon op neer dat ik, in tegenstelling tot veel personen om me heen, niet die continue drang voel om onder de mensen te moeten zijn.

 

We moeten iets doen vanavond. Waarom? Kun je jezelf niet vermaken? Ik wel hoor…

 

Dit maakt alleen reizen natuurlijk des te makkelijker. Ik heb namelijk geen angst als ik een week in m’n uppie ergens verblijf.

Enige nuance is op z’n plaats. Ook ik ken die momenten dat ik me echt alleen voel, best veel zelfs. Dit had ik bijvoorbeeld in de Filipijnen, waar een van m’n Azië-reizen eindigde.

Ik miste een beetje de puf om nog ‘sociaal te investeren’. In het hostel waar ik verbleef, waren een stuk of zes andere backpackers die met elkaar omgingen. Maar het ontbrak me simpelweg aan energie, zelfs toen ze me mee uit eten namen naar de lokale pizzeria. Ik ging wel mee, maar het kostte me meer kracht dan dat het aanvoelde als een gezellig etentje.

Ik had gewoon geen zin om deel te nemen aan allerlei gesprekken en wéér te moeten investeren in het leren kennen van nieuwe mensen. Misschien was het ook wel de slechte vorm van de dag hoor, maar toch.

Het zorgde ervoor dat ik die dagen overdag vaak alleen in m’n bed lag, afgezonderd van iedereen en daarbij dacht: “wat doe ik hier nog?”.

Dit was trouwens ook het moment dat ik besloot dat m’n trip erop zat. Ik had genoeg gezien en gedaan en was eigenlijk een beetje ‘op’.

Overigens heb ik veel minder last van dit soort situaties als ik met één, maximaal twee mensen omga. Zodra het echter grote groepen worden, zie ik er altijd een beetje tegenop. Soms ook onterecht trouwens hoor, zo blijkt dan achteraf.

Maar als ik terugdenk aan de contacten die ik onderweg heb opgedaan, dan waren dit inderdaad steeds maximaal twee personen waar ik mee optrok. Vaak zelfs maar eentje. Dit zorgt er wat mij betreft voor dat ik mensen écht leer kennen, meer dan wanneer ik met tientallen mensen gesprekken ‘moet’ voeren.

De reizigers waarmee ik omga, zijn doorgaans personen die ook graag wat tijd voor zichzelf willen hebben. Dus niet continu alles samen willen doen, maar elkaar ook laten als je deze ruimte nodig hebt.

Ik ben sowieso nooit een allemansvriend geweest. Je kent ze wel, die mensen die wel 100 ‘vrienden’ hebben. Wat mij betreft liever vijf goede buddy’s dan 100 (vage) kennissen. Zo ook op reis dus. Ik ga liever een diepere relatie met iemand aan dan dat ik tig oppervlakkige contacten opdoe.

Vrijuit kijken naar mensen zonder te ‘moeten’, dat  vind ik dan wel weer ontspannend. Zeker op reis waar de meest excentrieke figuren langslopen. Een van m’n favoriete plekken hiervoor is Soi Rambuttri in Bangkok: een fijne straat om met m’n dagboekje bij een theebarretje te gaan zitten, urenlang reizigers en locals te spotten en mijn gedachten op te schrijven.

Is ontmoeten van andere mensen het doel van reizen? Voor mij niet. Het gaat mij om de ervaringen die ik opdoe. Vaak alleen, soms samen.

Ga jij backpacken in Azië of Australië?

Veilig Backpacken In AziëDan help ik je graag een handje 🙂 .

Speciaal voor Azië- en Australië-backpackers heb ik, samen met een aantal reisexperts, verschillende gidsen ontwikkeld. Ze zitten boordevol routes en waardevolle tips & tricks waarmee jij je reis tot een succes gaat maken.

Geïnteresseerd? Voor meer informatie over de Azië-guides klik hier. Voor de Australië-gidsen kun je hier terecht.

Over de auteur

mm

Backpacker in hart en nieren. Altijd op zoek naar avontuur. Auteur van de succesvolle boekenreeksen 'Backpackgids Azië' en 'Backpackgids Australië'.

13 reacties

    • mm
      Robbert

      Fijn dat je jezelf erin herkent. Wat ik ook wil zeggen, is dat introvert zijn wat mij betreft geen zwakte is. Ik denk juist dat het een mooie eigenschap is…

      Hoe ga jij hiermee om tijdens reizen? Ben je veel alleen? Kies je de mensen waarmee je omgaat heel bewust uit?

      Groet,

      Robbert

      Beantwoorden
      • Marvin Djasmadi

        Hii,

        Herkenbaar. Inderdaad zelf bewust zijn hiervan en dit accepteren en proberen te verbinden met mensen die ook introvert zijn of zelfde flow van reizen hebben zorgen voor minder “eenzaamheid”..

        Groetjes Marvin

      • mm
        Robbert

        Precies dat ja! Zolang je elkaar maar voldoende ruimte geeft om je eigen ding te kunnen doen, alleen te zijn als je dat wilt etc.

      • Astrid

        Ik kom op je blog uit omdat ik atm aan het sparen ben voor een reis naar/door Latijns-Amerika. Nu zie ik deze reactie van Astrid en vraag me ineens sterk af of ik dit zelf niet ben geweest. In 2016 reisde ik namelijk ook en de manier van typen herken ik van mijzelf. En ik kan me vaag deze pagina herinneren. Grappig.

        Ik kies er vaak voor om met, inderdaad, één of twee mensen een wat diepere band aan te gaan. Of eigenlijk gaat dat meer automatisch. Ik trek niet naar grotere groepen toe. Zodra het er 3 (of soms zelfs 2) zijn, dan voel ik me niet zo op mijn gemak meer. Heb ik behoefte aan rust dan hang ik een handdoek voor mijn hostelbed en ga ik daar chillen. Ik heb het idee dat ‘persoon die voor zichzelf bezig is op zijn hostelbed moet je met rust laten’ sowieso een beetje een ongeschreven regel is in hostels. Dus dat komt goed uit.

  1. Chris

    Heey, ook ik kan mij zelf hier heel erg in vinden. Ben nu toevallig een week in Fiji in m’n eentje en totaal geen behoefte om proberen aan te sluiten bij de vele groepjes die ik voorbij zie komen.
    En merk dat als je alleen reist ook veel sneller in aanraking komt met de locals. Zo werd ik paar dagen geleden in Nadi opeens aangesproken door een local, en niet om iets proberen te verkopen, maar die mij mee nam naar een kleine buurt waar juist de Fiji locals waren en verwelkomde mij daar op een traditionele manier in Fiji.

    Voel me alleen wel soms ongemakkelijk de eerste dag wanneer ik ergens geheel alleen naartoe ga en dan totaal onbekend ben met het OV. Dan heb ik toch het liefts wel minstens een bekende bij me.

    Beantwoorden
    • mm
      Robbert

      Hey Chris,

      Leuk wat je zegt, ook ik ben met locals in aanraking gekomen juist omdat ik alleen was. Ze spreken je dan sneller aan, logisch ook.

      Ach ja, het OV… Hoe dit werkt, daar ben je meestal vrij snel achter :).

      Hoe is Fiji trouwens? Dit moet wel supermooi zijn he?!

      Beantwoorden
  2. Bouwke

    Hé wat fijn. Ik worstel vaak nog een beetje. Vooral met acceptatie van mijn alleen willen zijn. Dat het ok is. Ik vind het namelijk heerlijk. Zeker in de natuur! Maar voel soms ook druk. Nee zeggen. Ben nu in Zuid Amerika met vriendin en ga over een week alleen verder. Kijk er enorm naar uit, maar weet ook dat ik nog een weg moet vinden met mezelf. Ik ga het zien. Deze blog is in ieder geval fijn. X Bouwke

    Beantwoorden
    • mm
      Robbert

      Hoi Bouwke,

      Introverte mensen worden vaak als zwakker gezien dan extraverte personen. Extravert wordt geassocieerd met sociaal zijn enzovoorts terwijl introvert het tegenovergestelde is, meer op jezelf zijn. Dit is misschien ook de reden dat je ermee worstelt? Ik denk juist dat het sterk is als je weet wat bij je past en op die manier probeert te leven/reizen.

      Succes en een fijne reis!

      Beantwoorden
  3. Manu

    Prachtige schets van inderdaad, hoe ook alleen op reis, niet ‘eenzaam’ maar juist verrijkend is voor onze geest en lichaam!
    Rust geeft net energie! Wat veel mensen nog niet juist begrijpen…
    Wat extraverte mensen zien als ‘asociaal’ is eigenlijk heel ‘sociaal’.
    Ik lees bijna nooit in het dagelijkse leven, door te drukke agenda en werk, maar deze blog vind ik voorlopig prachtig! Bedankt!

    Beantwoorden
  4. sterre

    Wauw, dit is precies hoe ik er ook over denk!
    Tegenwoordig staat het backpacken alleen bekend om het ‘ontmoeten’ van anderen en elke avond uitgaan en\of bier drinken (maar dan wel onder een palmboom aan het strand).
    Reizen doe je vanuit je hart, omdat je net even iets anders wilt, in je eentje reizen als introvert zijnde is op rust komen en oprecht kunnen genieten van het reizen zelf. ik ben dus een introvert en houd mijzelf vaak op afstand, dit omdat ik mijzelf ken en weet wat ik aankan en wat niet.

    Soms gezellig een borreltje met anderen en daarna weer verder <3
    Dank voor je mooie verhaal

    Beantwoorden
    • mm
      Robbert

      Ik herken me ook wel in jouw woorden, al vind ik het “Elke avond bier drinken/uitgaan” redelijk meevallen… Dit hangt erg af van waar je verblijft. In Bangkok of op Bali zal dit bijvoorbeeld sneller zo zijn dan in wat meer afgelegen gebieden. Maar goed, ik snap je punt wel..

      Dank voor het delen 🙂 !

      Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

*