Ze zeggen wel eens dat je bepaalde plekken “gezien moet hebben”, omdat je anders iets belangrijks zou missen. Zo hoorde ik dat een paar dagen Hue de moeite waard zou zijn. Het is de voormalige keizerlijke hoofdstad van Vietnam.

Ik moet je eerlijk zeggen dat mijn gevoel nee zei. Toch ben ik maar gegaan.

Vanuit Phong Nha heb ik de bus genomen, en na een uur of 4 kwam ik aan. Het voordeel is dat ik en de andere passagiers middenin het centrum werden gedropt. Geen taxi gelukkig dus.

Eenmaal uitgestapt, valt me meteen een ding op: er mist hier iets. Er hangt geen sfeer, zoals deze er wel is in plekken als Hanoi en Hoi An. In plaats daarvan is het een stad die zielloos aanvoelt. Het oogt allemaal wat grauw en grijs, ondanks dat de lucht strakblauw is.

Waarschijnlijk heeft dit grotendeels te maken met de Vietnamoorlog waarin de Amerikanen Hue flink hebben toegetakeld. Daardoor kan mogelijke charme uit het verleden verloren zijn gegaan. Ik zeg mogelijke charme, aangezien ik hier simpelweg geen weet van heb.

In de meeste plaatsen waar ik kom, kan ik me prima vermaken door rond te lopen, bij een koffiebarretje te zitten en dat soort dingen. In Hue is wandelen nauwelijks bijzonder te noemen. Wanneer ik naar het gezicht van de stad ga -de Hong Giang, ook wel de bekend als de ‘Parfumrivier’- denk ik: tja, leuk, maar meer ook niet.

Dé bezienswaardigheid van Hue is volgens velen Tu Cam Thanh, oftewel de Verboden Stad. Tot op de dag van vandaag wordt ze door UNESCO gerestaureerd om de verwoestingen door bombardementen zo onzichtbaar mogelijk te maken.

Via een oversteek over de Truong Tien Bridge loop ik ernaartoe met de gedachte dat ik vrijblijvend een kijkje kan nemen. Dit blijkt, net zoals nagenoeg alle ‘hotspots’ van Vietnam, nogal naïef van me. Entree is ook hier vereist.

Waar veel websites deze plek de hemel in prijzen, vind ik het eigenlijk weinig bijzonders. De spot wordt overladen met toeristen, wat gezien de geringe hoogtepunten in de stad overigens vrij logisch is, en er vinden veelvuldige restauraties plaats, waardoor het allemaal wat rommelig oogt.

Ook word ik bij aankomst direct van allerlei kanten aangesproken of ik een “one hour tour” wil. Bij mij gaan dan direct de alarmbellen rinkelen.

Nu ben ik misschien niet helemaal objectief, uren gebouwen bekijken is namelijk sowieso niet echt mijn ding. Tenzij het heel erg bijzonder is, zoals bijvoorbeeld Angkor Wat of Bagan.

Wat me verder is opgevallen in Hue?

Dat ik continu maar dan ook continu van mannen op een scooter de vraag krijg of ik drugs wil. Op fluisterende toon. En als ik iemand op een scooter iets te lang aankijk, wordt er hongerig naar me geseind. Alsof de drugsdealer beet heeft. Dit toch best opmerkelijke fenomeen doet me denken aan jaren geleden toen ik in Sihanoukville was.

Nog iets: echt leuke koffiezaakjes heb ik niet kunnen vinden, terwijl koffie toch juist iets is waar Vietnam bekend om staat. Dan heb ik het over plekken waar je lekker op een terrasje kunt zitten in een fijne omgeving. Als ik dit met Hoi An, Ho Chi Minh City of Hanoi vergelijk, staat Hue duidelijk op de laatste plaats.

Het positieve is echter de heerlijke lokale keuken. Hue staat niet voor niets bekend om haar lekkere eten. Zo heb ik er de krokante rijstpannenkoek met garnalen en de lokale spring rolls ontdekt. Ja, wat dat betreft is het wél een aanrader.

Mocht ik opnieuw de keuze hebben om naar Hue te gaan, dan zou ik het niet meer doen. Het is voor mij echt de saaiste plek van Vietnam. Het is voor mij een stad zonder kloppend hart, een stad die van alles mist.

Als je interesse hebt voor het oude koninkrijk en de bijbehorende geschiedenis, kan ik me voorstellen dat het interessant is. Maar verder? Nee.

 

Tips voor backpacken in Hue

Wil jij naar Hue afreizen, dan heb ik nog enkele tips voor je:

  • Overnacht in het Sunny A Hotel. Je hebt hier erg fijne kamers, goede matrassen en er wordt iedere dag schoongemaakt. Bovendien zit er een raam in je kamer, iets dat verre van standaard is in Vietnamese steden. De prijs: ik betaalde slechts 220.000 dong, minder dan 9 euro per nacht.
  • Ga eten bij het Family Home Restaurant waar werkelijk alles wat ik op heb, zeer smaakvol was. De tofucurry, rijstpannenkoekjes maar ook de loempia’s. En het fijne vond ik dat ze muesli met fruit en yoghurt op de ontbijtkaart hebben staan. De ijskoffie is er trouwens ook lekker en goedkoop.
  • Houd je van geschiedenis? Breng dan een bezoekje aan de verschillende graftombes die net buiten de stad liggen. Aanraders zijn de tombes van Minh Mang, Dong Khanh en Tu Duc. Je kunt dit zelf met de motorbike doen of een tour regelen via je ho(s)tel.
  • Wanneer je verkoeling zoekt of gewoon iets compleet anders wilt ervaren, neem dan een kijkje bij Ho Thuy Tien, een verlaten waterpark dat op een paar kilometer van Hue middenin de jungle ligt. Voor veel backpackers is dit hét hoogtepunt van hun verblijf in de stad.
  • Als je met de scooter verdergaat naar Hoi An, rijd dan zeker via de Hai Van Pass. Het is een adembenemende track van 21 kilometer met uitzicht op de bergen en de zee. Bovenaan bij het uitkijkpunt is het met de aanwezige elektriciteitsdraden helaas wel wat teleurstellend. Je kunt deze trip trouwens ook met de bus doen. Doe dan wel even navraag of men deze toeristische route neemt.

Ga jij backpacken in Azië?

Backpackgids-Azie-bannerDan ga ik je graag helpen 🙂 . Samen met een team van Azië-kenners heb ik Backpackgids Azië ontwikkeld. De missie is duidelijk: zorgen dat jouw reis een groot succes wordt.

Onder meer de volgende issues komen aan bod:

Hoe stippel ik een route uit? Welke route(s) kan ik volgen? We geven je er meer dan 70.
Hoe kan ik kosten besparen en toch maximaal genieten?
Hoe blijf ik veilig en gezond tijdens mijn reis?
Waar moet ik als backpacker zijn?
Welke cruciale dingen mag ik niet vergeten voor ik vertrek?
Welke accommodatie past bij mij?

Wil jij meer weten over het grootste Nederlandstalige backpackpakket voor Azië-reizigers?

Arrow

Naar de aanbieding!

4 reacties

    • mm
      Robbert

      Het is persoonlijk, maar ik vond het inderdaad saai.

      Hue komt inderdaad in (nagenoeg) iedere route door Vietnam voor, omdat het een logische stop is tussen Hoi An en Phong Nha.

      Beantwoorden
  1. Bart

    Grappig, ik vond Hue juist heel interessant. De citadel was inderdaad niet zo, veel te druk en teveel verwoest om nog interessant te blijven, maar die graftombes vond ik echt heel gaaf, en het dagje waterpark had ik ook niet willen missen. Ook ben ik naar de Tiger Arena gegaan; een colosseum waar de keizers vroeger olifanten tegen tijgers lieten vechten. Geen fraai stukje geschiedenis, wel interessant om te zien. Verder heb ik wel heerlijk gezeten op een terrasje aan het water op de walking street, en die enorme markt die ze hebben was ook wel leuk voor een uurtje vermaak. Dus al met al genoten van een paar dagen, maar het is blijkbaar voor iedereen anders 🙂 kan heel goed, ik vond Pai in Thailand bijvoorbeeld weer verschrikkelijk en daar lijk ik weer de enige in te zijn…

    Ps ik kreeg inderdaad ook overal drugs aangeboden, dat was wel irritant

    Beantwoorden
    • mm
      Robbert

      Hoi Bart,

      Het waterpark en de graftombes van Hue zijn zeer zeker de moeite waard. Maar goed, de stad zelf mis voor mij echt een bepaalde fijne sfeer. Een sfeer die ik bijvoorbeeld wel heb gevoeld in de Old Quarter van Hanoi en in Hoi An. Het terrasje aan het water bij de Walking Street heb ik (helaas) gemist 😉 .

      Grappig dat je Pai niks vond, verschrikkelijk zelfs… Hoe komt het? Té hippieachtig?

      Groet, Robbert

      Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

*