Na de avontuurlijke dagen op Siquijor hadden ik en Christiaan -een vriend- het spontane idee om naar Apo te gaan. Een klein eiland wat met name bekendstaat vanwege het snorkelen met schildpadden. Dit wilden we natuurlijk meemaken. Daarnaast leek het ons leuk om er een paar nachtjes te blijven slapen, in plaats van de meer gebruikelijke dagtrip te doen.

En ik ben blij dat we deze beslissing genomen hebben. Apo is zo’n typisch eiland waarbij je ook daadwerkelijk het gevoel hebt op een eiland te zijn. Op veel eilanden in de Filipijnen heb je door de grootte namelijk een scooter nodig, terwijl er op Apo niet eens een echte weg is. Het is er daarom heerlijk rustig. Verder loop je van de ene naar de andere kant in pak ‘m beet een paar uurtjes.

In dit artikel geef ik mijn beste tips en vertel ik je alles over de ervaringen die ik er heb opgedaan. Wat mij betreft is het een hele gave plek om aan je Filipijnen-rondreis toe te voegen.

 

Snorkelen met zeeschildpadden

Apo-Island-zeeschildpad

Zo dichtbij komen ze dus

Na even een rustmoment gepakt te hebben, is het eerste wat ik deed een snorkelsetje huren (50 PHP, minder dan 1 euro) en het water inlopen. Zou ik de zeeschildpadden zien waar ik al zoveel mensen over had gehoord?

Toen ik de zee inging en onder water keek, zag ik in eerste instantie vooral vissen en verrassend veel koraal. Op het moment dat ik naar links uitweek, zwom er ineens een reuzenschildpad vlakbij me. We waren helemaal alleen, wat het extra speciaal maakte.

Op gepaste afstand volgde ik dit indrukwekkende dier, wat in alle rust naar eten aan het zoeken was en lekker rondzwom. Indrukwekkend vanwege de grootte, maar ook door de schitterende tekeningen op het schild, de vinnen en het gezicht. Het mooiste vond ik om te zien dat ‘ie zo nu en dan naar boven ging om naar lucht te happen. Eigenlijk net een mens.

Vervolgens heb ik de schildpad achtergelaten en ben ik verder gaan snorkelen. Vele (kleine) vissen en gekleurd koraal zorgen ervoor dat je jezelf continu vermaakt. Weer wat later kwam Christiaan naar me toe en spotten we nog een zeeschildpad. Deze was een stuk kleiner dan de eerste, al blijft het toch telkens weer bijzonder om mee te maken.

En zeg nou zelf, hoe gaaf is het om alleen het water in te hoeven lopen en je deze dieren daarna rond je heen ziet zwemmen?

 

De schilderachtige zonsondergang

Apo-Island-zonsondergang

De zonsondergang gezien vanaf de Liberty Community Lodge

Zonsondergangen, zouden ze ooit gaan vervelen? Niet zo snel denk ik, aangezien ze er altijd weer net even anders uitzien en de felle kleuren simpelweg een lust voor het oog zijn. Jammer van al die muggen die ook van dit dagdeel houden, maar je kunt niet alles hebben hè 😉 ?

Ook op Apo Island werden we op een schilderachtige zonsondergang getrakteerd. Vanaf het hoger gelegen terras zag ik de lucht langzaam veranderen in een combinatie van blauw en oranje. Oranje zo fel als vuur. De groene planten en de aanwezige palmboom, maakten het uitzicht extra fraai.

 

Een trekking naar het Apo Island View Deck

Apo-Island-View-Deck

Het uitzicht vanaf de viewpoint aan het eind van de middag

In het uiterste zuiden van het eiland is een viewpoint waar je panoramische uitzichten hebt. Bovendien is het een goede spot om de zonsondergang te bekijken. De weg erheen is echter niet al te eenvoudig, omdat je vaak over rotsen en stenen loopt. Schoenen zijn daarom aan te bevelen. Uiteraard ook water meebrengen.

Het begin van de tocht is een trap die je naar redelijke hoogte brengt. Vervolgens volg je het ‘pad’ bestaande uit grote rotsblokken, stenen en zand en beland je na ongeveer een half uur bij het uitkijkpunt. Dit is tevens het gedeelte waar je niet meer verder kunt.

Mocht je hier de zonsondergang gaan bekijken, houd er dan rekening mee dat je een lampje meeneemt voor de weg terug. Anders kan het wel eens een heel erg lastig verhaal worden. Zelfs met zaklamp zat ik soms namelijk al verkeerd. Daarom is het misschien een beter idee om erheen te gaan tijdens de zonsopkomst, al zal je dan behoorlijk vroeg uit de veren moeten.

 

Het eiland van de trappen

Apo-Lighthouse-koeien

Na flink wat treden kom je uit bij de vuurtoren, waar koeien en geitjes zijn – helaas aangelijnd

Ondanks dat Apo nou niet bepaald groot is, heb je een pad wat je langs nagenoeg alle kanten van het eiland leidt. Dit zal echter niet zonder enige inspanning gaan, aangezien je regelmatig een (zeer) steile trap over moet om verder te komen. Apo Island is verre van vlak, en je komt soms op behoorlijk hoge punten met prachtige uitzichten tot gevolg.

Mocht je nou van sporten houden, dan zijn deze trappen ideaal om een fikse workout te doen. En geloof me, fiks is het zeker. Explosief de trap oprennen, even terug en weer omhoog. Heerlijk, ik voelde me na het douchen als herboren.

Je kunt natuurlijk ook gewoon rustig wandelen, al zal dit je net zo goed de nodige zweetdruppels kosten. Bijvoorbeeld om naar de Apo Island Lighthouse te komen. Deze vuurtoren is trouwens totaal niet boeiend, de hoogtepunten hier waren voor mij eerder de koeien, uit mijn hand drinkende geitjes en het bijkomen van de explosieve inspanning die ik even eerder had gedaan.

 

De stranden van Apo Island

Apo-Island

Het hoofdstrand van Apo Island

Indien je denkt naar een eiland te gaan waar de stranden superwit kleuren en het zand als poeder aanvoelt, dan kom je bedrogen uit. De kleur is dan misschien tegen het witte aan, maar door de vele steentjes en schelpjes is het verre van zacht. Op zich vond ik dit best wel jammer, al wist ik ook dat de hoogtepunten zich hier vooral onder water afspelen.

Het hoofdstrand en het ernaast gelegen privébaaitje van het Apo Island Resort, zijn wat mij betreft de mooiste twee van het eiland.

Tijdens het verkennen van Apo heb ik nog drie andere stranden bezocht. Deze vond ik allemaal vrij teleurstellend, een lag er zelfs helemaal vol met stenen. Echter, het is zeker leuk om naar Cogon Beach te hiken.

Cogon-Beach

Locals op Cogon Beach

Niet zozeer door het strand zelf, maar met name om een indruk te krijgen van het lokale leven, de natuur en vanwege de mooie uitkijkpunten waar je onderweg langskomt.

Apo-Island-natuur

De hoge palmbomen als je net buiten Apo Village bent

Zonder zweten ga je er trouwens niet komen, want deze wandeling gaat langs een paar flinke trappen.

 

De Liberty Community Lodge: een bijzondere plek

Apo Island is zo’n bestemming die je nog niet of nauwelijks op boekingswebsites als Booking.com en Agoda ziet. Dat heeft ook weer zo z’n charme. Toen we aankwamen gingen we daarom op de bonnefooi op zoek naar een leuke plek om te slapen. Vanuit de boot zagen we de Liberty Community Lodge liggen, een guesthouse waar ik toevallig een stelletje al over had horen praten.

Na een praatje met de eigenaresse gemaakt te hebben, bleek dit een accommodatie te zijn waar ik me goed bij voelde. Een gedeelte van de inkomsten wordt namelijk gebruikt om de locals op het eiland te helpen. En die hulp is nodig, want ze vertelde me dat mensen op Apo Island vaak al rond de 40 overlijden door ongezond eten, overmatig alcoholgebruik en het ontbreken van medische hulp. Zo is er geen ziekenhuisje of een arts aanwezig, iets waar haar geneeskunde studerende zus plannen voor heeft. Een bijkomend probleem van de alcohol is dat er geen geld meer over is voor andere dingen die het gezin nodig heeft.

De kamers trouwens zijn vrij primitief, zo douche je met een emmer en is er geen stromend water. Maar eerlijk gezegd vind ik zo’n bucket shower lekkerder dan de meeste douches in de Filipijnen, douches waar nauwelijks water uitkomt. Een ventilator is er ook niet, aangezien er alleen tussen 18 uur en het eind van de avond elektriciteit is. Het bed is comfortabel, zeker voor zo’n basiskamer.

Het terras met uitzicht op de zee is een erg fijne stek om te ontbijten of avond te eten. Je komt er veel andere reizigers tegen. De eerdergenoemde zonsondergang hebben we overigens gezien vanaf dit terras.

Wanneer je behoefte hebt aan meer comfort en je budget wat hoger is, dan is het Apo Island Beach Resort waarschijnlijk een betere keuze. Al heb je hier net zo goed geen stromend water.

Mocht je je PADI willen halen of willen duiken, dan hebben beide resorts een duikschool waar je terechtkunt.

 

Back to basics

Apo-Village

Apo Village

Ik zei het al eventje: alleen in de avond is er elektriciteit, dit is overal zo op Apo Island. Dat betekent onder andere slapen zonder ventilator. Nu vond ik dit best meevallen, omdat we vlakbij zee zaten waardoor er een lekker briesje de kamer inkwam.

Ga je ergens in Apo Village -verder van de kust af- zitten, dan zal je het wellicht zwaarder krijgen. Daar blijken bovendien flink wat hanen actief, de hele nacht door.

Geen stromend water, douchen met een emmer, het ontbreken van een pinautomaat en stilte na het avondeten. Apo Island is basic en voor vertier kom je hier niet. Tot rust komen, snorkelen en genieten van het eenvoudige leven zijn eerder dingen waarom je naar dit eiland afreist.

 

Apo Island als dagtrip vanuit Siquijor of meerdere dagen?

Vanaf Siquijor kun je met Coco Grove Beach Resort een dagtrip maken naar Apo Island. Je gaat dan om te snorkelen en zal sowieso zeeschildpadden zien. De kosten hiervoor bedragen iets minder dan 2.000 PHP (zo’n 33 euro), inclusief een lunch op het eiland.

Heb je wat langer de tijd, dan zou ik echter kiezen om een dag of drie op het eiland te blijven. Zo maak je kennis met het lokale leven, kun je de boel rustig verkennen, snorkelen of duiken wanneer je wilt en lekker relaxen. Ik vond het in ieder geval een erg toffe ervaring.

Je reist in dat geval via Dumaguete, vanuit de haven pak je een tricycle naar Malatapay en daar kun je een boot nemen. Charteren of de publieke, al is voor de publieke ferry geen vast schema te vinden. Er zijn doorgaans andere toeristen waarmee je, in het geval van charteren, de kosten kunt delen. Ons kostte het 300 PHP (5 euro) per persoon en de rit duurt zo’n drie kwartier.

Wil je Apo Island verlaten? Dan kun je via de Liberty Community Lodge voor 300 PHP (5 euro) met hun eigen boot mee.

Let erop dat je rond Malatapay niet kunt pinnen, doe dit dus in Dumaguete. Op Apo Island is het sowieso onmogelijk.

Over de auteur

mm

Backpacker in hart en nieren. Altijd op zoek naar avontuur. Auteur van de succesvolle boekenreeksen 'Backpackgids Azië' en 'Backpackgids Australië'.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

*