Googel een term als “Will traveling be the same” en op je scherm verschijnen allerlei titels met de eenduidige boodschap dat reizen nooit meer hetzelfde zal zijn. Zelf ben ik niet zo’n fan van het woordje ‘nooit’, het impliceert iets definitiefs, iets wat nooit meer terugkomt.

Juist in deze tijden van onzekerheid vraag ik me vervolgens af: wat is dit voor een botte en ongenuanceerde uitspraak? Zijn het schrijvers die elkaar domweg nalullen of zijn er echt goede argumenten voor dit standpunt?

Niemand weet het toch? Alles is op ‘t moment onzeker.

Wanneer er met zo’n gitzwarte blik naar de toekomst wordt gekeken en gewoon lekker over de wereld backpacken niet meer tot de mogelijkheden lijkt te horen, dan heb ik zoiets van: doe effe normaal.

Ik ben simpelweg een beetje klaar met al dat pessimisme, al zal er hier en daar best een kern van ‘waarheid’ zitten in de gegeven visies. Maar als je sommige berichten moet geloven, komen de reizen zoals we die kennen niet meer terug. Of reizen überhaupt zelfs niet meer. Verder zag ik iemand spreken over een herstelperiode van de reisbranche van 5 tot 10 jaar.

Zullen we misschien proberen om er wat positiever naar te kijken?

Is het bijvoorbeeld niet mens eigen om na bepaalde gebeurtenissen weer terug te keren naar gedrag dat voorheen normaal was? In het geval van reizen zal dit denk ik betekenen dat er -wanneer de grenzen weer opengaan- in het begin terughoudendheid zal zijn. Maar dat na verloop van tijd mensen weer gaan.

Want als er een schaap over de dam is, volgen er meer. Toch?

Ja, er zullen wellicht restricties komen. Denk aan het moeten hebben van een vaccinatie, een gezondheidsverklaring, het dragen van een mondkapje enzovoort.

Of dit echt zo zal zijn en of het nodig is, is natuurlijk een tweede. Die corona-discussie ga ik hier echter niet voeren. De precieze cijfers heb ik daarvoor niet bij de hand en ik ben geen medicus, al heb ik wel grafieken gezien van het aantal ziekenhuisopnames en overledenen waarbij ik de indruk heb dat bepaalde (voorgestelde) maatregelen buitenproportioneel zijn.

Maar oké, het is hoe het is.

Wat wel positief te noemen is, is dat alle normaal zo over-toeristische landen eindelijk eens even rust krijgen. Rust om de natuur te laten herstellen en om na te denken over de problemen die deze drukte met zich mee heeft gebracht. Denk aan plastic rotzooi, rijen met wachtende mensen bij een tempel, respectloos gedrag naar locals toe, alcoholproblemen en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Misschien moeten bepaalde dingen worden herzien. En niet alleen door de landen, maar ook door reizigers. Inclusief ikzelf trouwens.

Wellicht komt er een limiet op het aantal mensen dat bepaalde plekken binnen kan komen. In Zuidoost-Azië kun je bijvoorbeeld denken aan veel te drukke bestemmingen zoals Bali, Komodo, de Borobudur, El Nido, Perhentian Kecil, Sapa en Angkor Wat. Dit is wat mij betreft alleen maar goed; zo komen mensen tot inzicht dat er ook andere mooie bestemmingen zijn om naartoe te gaan. Want Indonesië is meer dan Bali, Komodo en de Borobudur, Cambodja meer dan Angkor Wat en Vietnam meer dan Sapa.

Natuurlijk zal er tevens een shift of mind moeten komen bij de locals zelf, bijvoorbeeld met betrekking tot het plasticprobleem. Maar de lokale overheden hebben nu alle tijd om dit stukje bewustwording bij te brengen. Of misschien zorgt de pandemie daar zelf gedeeltelijk al voor.

Met herzien bedoel ik dus zeker niet dat de hele reisbranche op de schop moet of gaat. Nee. Ik heb het slechts over kleine aanpassingen.

Goed, we gaan zien hoe het allemaal gaat lopen. Ik ben in ieder geval niet zo pessimistisch zoals de schrijvers van de vele artikelen die opduiken in Google. Er zullen als gezegd best dingen gaan veranderen, maar misschien is dat ook wel nodig. Tot bepaalde hoogte.

één antwoord

  1. Isabella

    Hallo Robert,
    ik ben het met je eens, ik geloof ook niet dat wij nooit meer zullen reizen. Het zal weer terugkomen, met de nodige aanpassingen. Mensen vinden reizen veel te leuk om het nooit meer te doen.
    Ik ben er in ieder geval positief over. Vorig jaar ben ik nog in Vietnam geweest, dit jaar Marokko gaat helaas niet door en dat was een behoorlijke klap aangezien de reis het hoogtepunt van mijn jaar is. Ik zal niet de enige zijn die daar zo in staat.

    Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

*