Ben jij op dit moment aan het reizen en overweeg je om naar huis te gaan? Wellicht zelfs eerder dan gepland? Zeker als je nog geen eerdere reizen hebt gemaakt, kan je worden overvallen met het gevoel dat je ‘geen echte backpacker’ bent, dat je nog zoveel ‘moet’ zien of dat je niet alles geprobeerd hebt.

Maar laat jezelf niet gek maken door dit soort emoties. Het beste advies is om te doen waar jij je goed bij voelt. Hoezo is het laf als jij in plaats van de geplande zes maanden na twee maanden weer naar huis gaat? Kwaliteit van reizen zit ‘m niet in lengte, maar in de ervaringen die je opdoet.

En daarbij: jij bent tenminste gegaan, wie kan dat jou navertellen?

 

Ik schrijf dit artikel omdat ik, zeker tijdens mijn eerste reis, ook met dit issue te kampen heb gehad. Moest ik mijn reis wel afbreken? Kon ik niet beter verder gaan? Met mijn ervaringen hoop ik je te kunnen helpen en daarbij je keuze makkelijker te kunnen maken.

 

Hoe mijn eerste reis eindigde

Mijn eerste reis was door Azië en was letterlijk een sprong in het diepe, voor onbepaalde tijd. Aangezien ik met een enkele vlucht vanuit Düsseldorf naar Bangkok vertrokken was, had ik van te voor geen idee hoe lang mijn reis zou duren. Het ultieme avontuur dus 😉 .

Na heel wat landen gezien te hebben, belandde ik na ruim acht maanden in de Filipijnen. Mijn laatste land, zo bleek later. Had ik dit gepland? Nee.

Ik had gewoon het gevoel ‘klaar’ te zijn. Bovendien verlangde ik ernaar om familie en vrienden thuis weer te zien. En ja, ook om gewoon weer eens naar de Albert Heijn te kunnen voor een broodje frikandel, een pot Calvé en dat soort dingen.

Op dat moment liep ik wel met het gevoel van: “doe ik er wel goed aan om nu naar huis te gaan?” want er was nog wel veel meer te zien. Aan de andere kant werd ik tegelijkertijd ook overvallen met de gedachten dat mijn reis erop zat. Dat het tijd was om naar huis te gaan. Dit gevoel werd eerlijk gezegd steeds sterker.

Volg-je-hart

Best vreemd was het eigenlijk wel. Voor m’n gevoel dan. Weken daarvoor had ik namelijk nog het plan om nog lekker lang door te gaan. Zo wilde ik bijvoorbeeld graag India en Nepal zien.

Nu was het ook zo dat ik aan het eind van mijn reis behoorlijk ziek werd. Zo erg zelfs, dat ik een dokter bij het hostel moest laten komen om me te onderzoeken. Ik lag dagenlang in bed en kon verder helemaal niets omdat ik me zo beroerd voelde. Dit ziek zijn en de eenzaamheid, hebben mijn besluit om naar huis te gaan zeker grotendeels beïnvloed.

Eenmaal beter, had ik het gevoel dat het klaar was. Ik had me de weken daarvoor zo slecht gevoeld door alleen op een bedje te liggen met uitdrogingsverschijnselen. Het deed me verlangen naar belangrijke personen in mijn leven. En eerlijk gezegd was ik ook wel een beetje reismoe. Ik besloot de volgende dag een ticket te boeken en in een paar dagen zat ik op het vliegtuig richting Schiphol.

Ik was blij om weer naar huis te gaan. Aan de andere kant had ik ook het gevoel dat ik nog veel langer door had kunnen gaan. Maar is dit waar het om gaat? Nee, het belangrijkste was om m’n gevoel te volgen. En dat zei me om huiswaarts te keren.

Impulsief? Zo heb ik het niet ervaren. Het reizen zelf, steeds maar weer nieuwe contacten leggen, afscheid nemen van mensen enzovoort: ik vond het op dat moment mooi geweest. Daarbij had ik tijdens m’n trip een hoop gezien en mezelf op verschillende vlakken kunnen ontwikkelen. Dat het ziek in bed liggen de druppel was, dat wel ja.

 

Mijn adviezen

Ik heb geleerd om te doen waar ik me goed bij voel. Waarom langer reizen als je het gevoel hebt dat het eind daar is? Echt waar, het leven als backpacker spreekt me zeer aan, maar wat ik zei, het moment komt altijd daar dat je terugverlangt naar je dingetjes thuis.

Of niet, in dat geval blijf je gewoon doorreizen natuurlijk 😉 .

Maak in ieder geval niet de fout om perse door te willen reizen puur om het reizen. Hiermee bedoel ik dat het backpacken zelf je nauwelijks nog voldoening oplevert, maar dat je alleen nog doorgaat om te kunnen zeggen dat je nog altijd op reis bent.

Waarom zou je on the road blijven als het je verder geen positief gevoel meer oplevert, als je terug naar je leventje thuis verlangt en je al met al het gevoel hebt niet meer op de juiste plek te zijn? Om je een ‘reiziger’, ‘nomad’ of ‘backpacker’ te mogen noemen?

Laat ik je één ding zeggen: volgende de Dikke Van Dale betekent ‘backpacken’ niets anders dan rondreizen met een rugzak 😉 . Of dit nou voor een week of drie jaar is, doet er verder niet toe.

Maar wat maakt het ook uit, het labeltje dat we eraan hangen? Als jij maar het gevoel hebt gehad dat je op reis bent geweest, je een backpacker hebt gevoeld. Daar gaat het om. Het is geen wedstrijd of zo.

El Nido

El Nido, mijn laatste mooie plek in de Filipijnen

Onthoud verder dat je reist voor jezelf en niet voor andere mensen. Als jij naar huis wilt, of je trip eerder wilt afbreken, doe je dat toch lekker? En als reizen niet je ding is, is dat zo. So be it. Hoe anderen daarover oordelen? Wat maakt het uit, jij hebt het in ieder geval een kans gegeven.

Je kunt beter de leuke ervaringen meenemen, dan je reis onnodig te rekken om uiteindelijk maar langer weg te kunnen zijn en misschien zelfs in een sleur terecht te komen. Wat mij betreft althans.

Begrijp me niet verkeerd hoor, ik wil je niet aanmoedigen om het bijltje er direct al bij neer te gooien. Het kan namelijk een behoorlijk tijdje duren voor je het gevoel hebt op je plek te zijn en leuke reisgenootjes hebt ontmoet, daar aan de andere kant van de wereld. Mijn advies is om het altijd minimaal drie tot vier weken de kans te geven. Kijk dan nog eens hoe je jezelf voelt. Zijn er dingen veranderd? Positief of negatief?

Laat angst je reisplannen niet verpesten

Zeker als je nog niet zeker weet of je überhaupt wel gaat backpacken, kun je jezelf nogal eens verschillende vragen stellen. Denk aan de bekende ‘wat-als-vragen’, waarin je eigenlijk van een bepaalde angst uitgaat. “Wat als ik alleen blijf?”, “wat als ik me snel ga vervelen?”, “wat als ik de mensen thuis té erg mis?” enzovoorts.

Als deze angsten daadwerkelijk uitkomen, zou je jouw reis wel eens eerder kunnen afbreken dan je gepland hebt. Maar wat doet dit ertoe? Zijn deze gedachtes voor jou redenen om niet te gaan backpacken en dus thuis te blijven?

Natuurlijk weet je, met al enige reiservaring op zak, beter wat je te wachten staat. Maar goed, het feit dat je bijvoorbeeld dierbare personen mist of jezelf soms eenzaam voelt, dat blijft. Dat heeft weinig met ervaring te maken, wat mij betreft. We zijn allemaal mensen met gevoelens. En ja, het risico dat het geen ‘succes’ wordt, is er altijd.

Ga-backpacken

Maar…

Als ik geen durf en moed had gehad om m’n mindset te verruimen en diverse angsten opzij te schuiven, had ik mijn eerste reis nooit gemaakt. Zo simpel is het.

Waarom zou je angst de overhand laten nemen en besluiten om niet te vertrekken? Je zult al snel zien dat de meeste angst vooraf eigenlijk helemaal niet nodig bleek te zijn. En als het tegenvalt: je kunt terug naar huis gaan waar en wanneer jij dat wilt.

Het is een gemiste kans om ‘veilig’ thuis te blijven en niet te gaan backpacken omdat je ‘bang’ bent dat het niet gaat lopen zoals je voor ogen hebt.

Nog iets, je krijgt nog veel meer kansen in je leven. Kansen om je spullen te pakken en de wereld te gaan verkennen. Reizen hoeft niet iets eenmaligs te zijn. Dit bepaal je namelijk zelf. Je kunt altijd je baan opzeggen, je studie onderbreken enzovoorts om voor het avontuur kiezen.  Misschien duurt je eerste reis slechts een maand terwijl je volgende keer een jaar wegblijft. Wie zal het zeggen?

Ik bedoel hiermee maar te zeggen dat de duur van een lange reis niet op voorhand te plannen valt, maar dat deze nauw samenhangt met hoe jij je tijdens het backpacken voelt.

En als je de beslissing maakt om naar huis te gaan, is dat wat mij betreft alleen maar een teken van sterkte. Jij weet immers waar je behoefte aan hebt en luistert naar wat je gevoel zegt. Een zwakte? Nee dus. Helemaal niet zelfs!

Ga jij backpacken in Azië of Australië?

Veilig Backpacken In AziëDan help ik je graag een handje 🙂 .

Speciaal voor Azië- en Australië-backpackers heb ik, samen met een aantal reisexperts, verschillende gidsen ontwikkeld. Ze zitten boordevol routes en waardevolle tips & tricks waarmee jij je reis tot een succes gaat maken.

Geïnteresseerd? Voor meer informatie over de Azië-guides klik hier. Voor de Australië-gidsen kun je hier terecht.

2 reacties

  1. Emma

    Hi robbert,
    Op dit moment ben ik 8 maanden in Australië en heb ik ook steeds meer het gevoel dat ik naar huis wil (1 maand nu); het gevoel klaar te zijn. Maar ook vooral het afscheid nemen van mensen, gaat mij niet gemakkelijk af, waar ik eigenlijk het meeste last van heb. Ik ben dan ook echt toe aan vastigheid en ook merk ik dat het heldere blauwe water of het warme weer mij niks meer doet… wat ik echt erg vind. Ik heb een working holiday visum. En heb dus in totaal 12 maanden. Eigenlijk zou ik maar 5/6 maanden blijven. Het lukt gewoon niet om die knoop door te hakken, want ik ben zo bang dat ik hier spijt van ga krijgen om terug naar huis te gaan ‘once in a lifetime’ hoor ik iedereen zeggen, gelukkig heb ik jouw verhaal gevonden en ik ben blij dat ik niet de enige ben die zich zo voelt. Heb je misschien naast deze blog, de gouden tip!

    Beantwoorden
    • mm
      Robbert

      Hoi Emma,

      Lastig te zeggen. Het belangrijkste is gewoon naar je gevoel te luisteren. Is dit gevoel na 2 weken nog hetzelfde? Dan weet je genoeg…

      Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

*