Vandaag vertelde ik tegen een vriend van me dat ik echt blij ben dat ik mijn leven op deze manier kan leiden.

Hij zei vervolgens: “jazeker, ik wil op termijn ook voor mezelf beginnen. Alleen ik wil niet leven net als jij. Dat is niets voor mij. Geen vastigheid en weinig zekerheden.”

Eigenlijk bedoelde ik simpelweg te zeggen dat het erg fijn is dat er vandaag de dag talloze mogelijkheden zijn om je leven in te vullen zoals jij dat wilt.

Als ik terugkijk op mijn leven, dan herinner ik me vooral dat ik heb gedaan wat ‘slim’ is geweest en niet zozeer datgene wat ik echt leuk vond. Qua studie heb ik bijvoorbeeld HBO Marketing gedaan. Voornamelijk omdat het ‘mogelijkheden’ zou bieden en het me werd geadviseerd.

Toen ik afgestudeerd was, maakte ik de beslissing om 2 jaar universiteit eraan vast te plakken. Waarom? Voor mijn kansen op de arbeidsmarkt, maar ook omdat ik het hoogst haalbare nastreefde.

Maar wat deed ik nu eigenlijk?

Het was in ieder geval niet zo, zoals bij een vriend van me die Diergeneeskunde heeft gestudeerd, dat ik mijn hart volgde. Het was mijn verstand dat zei: maak het gewoon af en je komt vanzelf goed terecht.

Maar wat is ‘goed’ eigenlijk wanneer je niet iets doet wat je echt wilt?

Een lekker salaris en een ‘succesvolle’ baan?

Ik denk dat dit enkel tot kortstondige voldoening leidt.

Tijdens m’n studie maakte ik mezelf wijs dat ik een traineeship bij een aansprekende multinational wilde volgen. Zo’n 2 tot 3-jarig programma waarbij je uitgroeit tot manager binnen de organisatie.

Een denkfout van me. Ik ben namelijk helemaal geen netwerk-type en al helemaal niet van het ‘bla-bla-bla’-gehalte. En politieke spelletjes heb ik een grote hekel aan. Allerlei ‘competenties’ die gevraagd worden.

Ik kan het misschien wel, maar het kost me meer energie dan het me oplevert. Het druist in tegen m’n natuur.

Waarom maakte ik mezelf dan toch wijs dat ik dit wél wilde?

Simpelweg omdat ik nooit echt een passie heb gehad. Het uitgestippelde pad met een goed salaris zou dan toch een logische stap zijn?

Ik kan me tijdens het solliciteren de vraag: “waar denk je over 5 jaar te staan” nog goed herinneren. Weet ik veel, dacht ik. Zoals velen met mij waarschijnlijk. Wat een poppenkast eigenlijk toch?

In de tijd dat ik uiteindelijk fulltime aan het werk ging, vond ik het allemaal nogal saai. Minimaal 8 uur per dag dingen doen waar je weinig ‘verbinding’ mee voelt, het was niet iets waar ik al te lang in wilde blijven hangen. Vooral jezelf een ‘nummertje’ voelen vind ik vreselijk.

Toen ik dacht: is dit het nou? kwam mijn zus te overlijden. M’n leven stond op z’n kop. Dat is het punt toen ik het roer heb omgegooid en m’n baan opzei. Uitrusten, bijkomen en nadenken.

Maanden daarna ben ik gaan inzien dat ik mijn leven wilde gaan inrichten op een manier waar ik wel achterstond. Ik probeerde mijn hart maar eens te gaan volgen.

Maar wat dan? Wat zei m’n hart eigenlijk?

Vaak dacht ik aan een mooie reis door Azië die ik voor m’n banenzoektocht had gemaakt. Tijdens die trip voelde ik me grotendeels echt happy. Een gevoel dat ik een beetje verloren was.

Toen heb ik als het ware gekozen om te doen wat ik leuk vind: reizen combineren met een eigen bedrijfje. Een waarbij ik kan wonen en werken waar en wanneer ik wil.

Soms zeggen mensen: “wat jij doet is echt mijn droom.” Zelf denk ik dan: ook jij kunt je dromen waarmaken.

Denk eens na wat je echt wilt. Hoe ziet jouw perfecte dag eruit? Doe je datgene al of niet? Ga daar vervolgens mee aan de slag en ‘plan’ je eigen dagen, in plaats van dit door anderen te laten doen.

Voor mij is het leven in plaats van geleefd worden. Nogal een verschil. Het is echter wel een switch die, als jouw realiteit afwijkt van wat je wilt, je zelf moet maken. En dat hoeft echt niet perse een onmogelijke te zijn.

Ga jij backpacken in Azië of Australië?

Veilig Backpacken In AziëDan help ik je graag een handje 🙂 .

Speciaal voor Azië- en Australië-backpackers heb ik, samen met een aantal reisexperts, verschillende gidsen ontwikkeld. Ze zitten boordevol routes en waardevolle tips & tricks waarmee jij je reis tot een succes gaat maken.

Geïnteresseerd? Voor meer informatie over de Azië-guides klik hier. Voor de Australië-gidsen kun je hier terecht.

3 reacties

  1. Toekomstige wereldreizigster

    Beste Robbert,

    Wat je schrijft klopt helemaal, zelf heb ik ook het gevoel dat ik niet op mijn plek zit met mijn 9-5 baan. Ik wil graag het roer om gaan gooien, maar hoe? Er zijn een hoop vragen die ik hierbij heb, zoals hoe ga ik rondkomen als ik mijn baan opzeg en wil gaan rondreizen? En hoe gemakkelijk is het om je huis onder te verhuren? Moet je veel gespaard hebben om een wereldreis te gaan maken? Regel je van tevoren een werkvisum en wat zijn nog meer belangrijke dingen die je zeker moet regelen als je alles hier in Nederland op wil zeggen? Kun je mij antwoorden geven op mijn vragen en misschien vertellen hoe jij dit destijds gedaan hebt?

    alvast bedankt!

    Groetjes van de toekomstige wereldreizigster

    Beantwoorden
    • mm
      Robbert

      Hoi Christel,

      Dank voor je berichtje!

      Hoe je rond gaat komen: je kunt werken tijdens het reizen, maar in bijvoorbeeld Azië kun je supergoedkoop rondtrekken en het dus best wel even uitzingen als je wat spaargeld hebt. Of je veel gespaard moet hebben, hangt weer af van waar je allemaal heen wilt. Maar je zou bijvoorbeeld kunnen starten met €5.000 voor Azië en dan daarna in Australië gaan werken (of Azië als lerares Engels wat goed kan verdienen). Vervolgens kun je met het verdiende geld weer verdergaan.

      Mijn huis onderverhuren heb ik nooit gedaan, ik heb m’n huurwoning simpelweg opgezegd. Maar als je in een beetje gewilde stad zit, zal dat wel lukken denk ik 😉 .

      Werkvisum hoef je niet voorafgaand te regelen, maar als je bijvoorbeeld wilt starten met Australië kun je dit wel doen. Je dient ‘m in ieder geval binnen één jaar te activeren, wat je doet als je Australië binnenkomt.

      Verder hoef je vrij weinig meer te doen. Regel nog even je reisverzekering, tenminste, ik ga ervan uit dat je in Nederland ingeschreven wilt blijven staan?

      Groet, Robbert

      Beantwoorden
  2. Isabella

    Hallo Robbert,
    heel erg herkenbaar, de studie- en baankeuze en de ontnuchtering die daarop volgt.
    Ik ben in ieder geval niet de enige die dat meemaakt – toch een opluchting :).
    Verder vindt ik jou blog heel erg inspirerend, blijf schrijven.
    Isabella

    Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

*