Ik besluit zoals zo vaak om weer eens door de stad te gaan lopen. Yogyakarta is waar ik ben en de wandeling gaat naar Malioboro Street, zo’n 2,5e kilometer. Onmogelijk volgens nagenoeg iedere local hier, aangezien alle afstanden groter dan 100 meter standaard met de scooter worden afgelegd.

Waarom Malioboro?

Ik heb zin in een koffie en in de grote shoppingmall zit een J.CO, een soort lokale Starbucks. Daar aangekomen bestel ik een medium Americano en ik ga zitten op een van de lekkere stoelen.

Allemaal niet bepaald spannend hè?

Klopt, maar per toeval beland ik ineens in een interessant gesprek met een dame van ik schat een jaar of 50. “Can I sit here,” vraagt ze. “Sure” zeg ik.

Na even m’n Wi-Fi-momentje gepakt te hebben, vraagt ze ineens of ik aan het reizen ben. Ik zeg inderdaad dat dit zo is. “Alleen?” Jazeker. “Moedig hoor.” Valt wel mee,” zeg ik. “Vooral het weggaan is lastig, maar daarna is het eigenlijk heerlijk.”

Nadat ze aangeeft uit Nederland te komen, kunnen we in onze eigen taal verder praten.

Verderop in het gesprek hebben we het over keuzes in het leven en doen waar je gelukkig van wordt. Zij vertelt daarbij dat ze de afgelopen 2 maanden thuis heeft gezeten naar ontslag op haar werk te hebben gehad. En dan met name dat ze hier niet bepaald happy van werd.

Dan zegt ze:

“Ik ben er wel achter gekomen dat je naar geluk op zoek moet gaan.”

“Hoe bedoel je dat,” vraag ik?

“Nou, als je thuis op de bank blijft zitten, word je daar niet gelukkiger van. Je zal dus zelf actie moeten ondernemen. Onder de mensen komen.”

Ik geef aan het net even wat anders te zien.

Natuurlijk is thuis gaan zitten piekeren geen aanrader. Daar wordt niemand beter van.

Echter, de confrontatie met je gevoel is iets anders. Het kan lastig zijn, maar ook verhelderend. Wat is het dat je ongelukkig maakt? Is het bijvoorbeeld zo dat jij je geluk laat afhangen van een baan of andere mensen?

En bovendien: is geluk wel te zoeken?

Ik moet meteen denken aan het vinden van geluk in relaties.

Ga je een relatie met iemand aan om een leegte bij jezelf op te vullen? Dan zal je waarschijnlijk bedrogen uitkomen en de andere persoon veelal met een last opzadelen. En als hij of zij jouw verwachtingen niet waarmaakt, raak je nog verder van huis, omdat je een zekere basis mist. Ik wil hier geen relatietherapeut uithangen, maar ik zeg dit aangezien ikzelf in zo’n situatie heb gezeten.

Er is overigens wel aangetoond dat het opdoen van nieuwe ervaringen een positieve invloed op geluk heeft. Maar, als ik voor mezelf spreek, is dit met name zo als je vrij bent in je hoofd en dingen laat gebeuren. Niet wanneer je forceert.

Immers, ergens naar zoeken levert bijna zeker ook teleurstellingen op. Want wat als je ‘het’ niet vindt? Ik probeer daarom maar gewoon te genieten als ik geluk ervaar. Het zijn die typische piekmomentjes die ‘m trouwens vaak in kleine dingen zitten. Denk aan het drinken van een verse koffie, een fijn gesprek, een mooi uitzicht of simpelweg een blauwe lucht.

Ik ben door omstandigheden ook niet 100% happy begonnen aan deze reis. Ondanks dat ik merk dat reizen me goed doet, ken ik tevens de andere kant van de medaille. Dit gevoel laat ik toe, daarna is er altijd weer licht aan het einde van de tunnel. Zonder ernaar op zoek te gaan.

Ga jij backpacken in Azië of Australië?

Veilig Backpacken In AziëDan help ik je graag een handje 🙂 .

Speciaal voor Azië- en Australië-backpackers heb ik, samen met een aantal reisexperts, verschillende gidsen ontwikkeld. Ze zitten boordevol routes en waardevolle tips & tricks waarmee jij je reis tot een succes gaat maken.

Geïnteresseerd? Voor meer informatie over de Azië-guides klik hier. Voor de Australië-gidsen kun je hier terecht.

4 reacties

  1. Marisca

    Robbert, ik vind dat je dit heel mooi gezegd hebt en ik heb dit zo vorig jaar op mijn eerste reis alleen naar Maleisië ook mogen ondervinden. Het leven heeft nu eenmaal ups and downs, je hebt zelf de keuze om bij de pakken te blijven zitten of verder te kijken en werken aan jezelf. Je kan anderen pas graag zien als je jezelf eerst graag ziet…. ik volg je sinds vorig jaar voor mijn trip van Maleisië en vertrek binnen 4 weken om aan mijn wereldreis te beginnen, wie weet komen we elkaar wel ergens tegen! Doe alvast verder met wat je doet, je inspireert er vele andere mensen mee! Groetjes Marisca

    Beantwoorden
    • mm
      Robbert

      Dankjewel. Wat je zegt klopt zeker… Bij mij kan simpelweg sporten daar ook bij helpen, het ‘down’ zijn is bij terugkomst vaak helemaal weg. In plaats daarvan heb ik dan juist weer even heel veel positieve energie.

      Spannend joh, het gaat dus bijna beginnen. Wellicht tot ‘daar’, je weet het inderdaad nooit 😉 .

      Fijne reis!

      Beantwoorden
  2. Trudy

    Inspirerende blogs Robbert. Ik twijfel nog over het alleen reizen, maar je hebt me bijna overtuigd! Afgelopen jaar voor het eerst buiten Europa geweest met een vriendin. 3 weken Bali en Java. Het lijkt met vooral raar om alleen te eten en als je bijvoorbeeld wat crisis hebt, bijvoorbeeld problemen met vervoer oid, dan kun je dat niet direct met iemand bespreken.

    Maar ik heb nog even om er over na te denken! 🙂

    Beantwoorden
    • mm
      Robbert

      Dat is fijn om te horen! Laat je keuze niet alleen van mij afhangen hè 😉 ?!

      Alleen eten… Daar dacht ik eerst ook over dat het lastig zou zijn. En toegegeven, de eerste keer was dit ook best zo. Maar eerlijk gezegd vind ik dit nu helemaal niet lastig meer. Soms eet je samen, soms alleen. Ik vind die afwisseling juist wel fijn.

      En moeilijke situaties, die ga je inderdaad best wel meemaken. Maar het is ook weer zo dat je er juist veel van kunt leren als je jezelf in zo’n situatie alleen moet zien te redden…

      Ik kan het alleen reizen echt aanbevelen!

      Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

*