Als je Flores op de planning hebt staan en je je vervolgens een beetje inleest, is Komodo dragon vaak datgene wat je het eerste zult tegenkomen. Het zien van zo’n imponerende varaan, die liefst 3 meter lang kan worden, is dan ook een hoogtepunt wanneer je Flores -en in het bijzonder Labuan Bajo– bezoekt.

Echter, mocht je denken dat deze immens grote hagedis de enige bezienswaardigheid van het Komodo National Park is, dan heb je het goed mis. Zo vind je er allerlei idyllische eilandjes met water wat bijna te helder is om te beschrijven, heerlijke zandstranden waarvan er een verrassend roze gekleurd is, bizarre landschappen die soms aan Nieuw-Zeeland doen denken en talloze geweldige snorkel- en duikplekken waar je ogen tekort komt.

Een absolute aanrader is om vanuit Labuan Bajo een meerdaagse boottrip te doen. Je vaart op een authentieke houten boot en bezoekt meerdere paradijselijke eilanden plus een aantal prachtige snorkelspots. Als de zon ondergaat geniet je van een heerlijk diner, waarna je op je matras in slaap valt. Samen met een gezellige groep mensen zal dit een supertof avontuur worden.

Ikzelf heb een tour gedaan van 2 dagen (2D1N) en kan wel zeggen dat ik erg onder de indruk ben geraakt van het Komodo National Park.

Lees zeker verder, want ik ga je er van alles over vertellen. Daarnaast zal ik handige tips met je delen voor als ook jij dit avontuur wilt aangaan.

 

Pulau Kelor: een tropisch paradijsje

De eerste stop was bij het schitterende Pulau Kelor. Dit is zo’n typische plek die je je inbeeldt als je aan een onbewoond eiland denkt. Wit zand, kalm turquoise water en een strakblauwe lucht. Gek genoeg staan er alleen geen palmen, maar een soort verwilderde bomen met kronkelige takken.

Aan het uiteinde staat een heuvel waar je op kunt klimmen. Boven geniet je van een weergaloos panoramisch uitzicht. Je ziet daar de verschillende kleuren blauw van het zeewater, de witte zandvlakte met een klein beetje begroeiing, en verderop zie je bergen liggen. Kan je het beter treffen?

Let er wel op dat de hike naar boven hier en daar best steil is. Met name bij het afdalen kan het pittig zijn. Ook raad ik je aan om schoenen aan te doen, want op blote voeten is het nogal warm kan ik je uit ervaring vertellen.

Na het bezoek aan Kelor Island gingen we verder om te snorkelen, al bleek dit niet erg bijzonder. Daarna kwamen we aan op Rinca Island, een van de plekken waar de Komodo dragons leven. Spannend!

 

Rinca: daar waar de Komodovaranen leven

Rinca is een vulkanisch eiland waar je, als gezegd, de Komodovaraan kunt spotten. Onze gids vertelde dat er op Rinca liefst 1.049 leven. Of dit echt zo is weet ik niet, maar er zal best een kern van waarheid inzitten. Bij aankomst viel me meteen op hoe enorm droog dit eiland is, het leek net een soort savanne.

In het begin krijg je een korte uitleg over de dieren, waaronder het volgende:

  • Houd minimaal 3 meter afstand van de beesten. Er zijn in het verleden al enkele dodelijke ongevallen gebeurd.
  • Hun topsnelheid is 20 km/u, al bereiken ze die snelheid zeer snel.
  • Ze kunnen liefst 60 jaar oud en 3 meter lang worden. Een gewicht van 20 kilogram is gangbaar.
  • Tussen juni en augustus gaan mannetjes op zoek naar vrouwen om te paren. In deze maanden zie je ze soms ook vechten om het vrouwtje.
  • Een vrouwelijke Komodo dragon legt tussen de 24 en 38 eieren.

Vervolgens begint de trekking over het eiland, waarbij we in eerste instantie geen varaan zagen maar een Timorhert. Even later waren het wel Komodo’s die verschenen. Sluipend, met een tong zoals die van een slang en de dikke huid van een krokodil. De meeste varanen die we tegenkwamen lagen echter voor pampus, al hielden ze een oogje in het zeil. Helaas minder spectaculair om te zien dan wanneer ze rondlopen, al was het zeker bijzonder om meegemaakt te hebben. Ze schijnen er vooral op uit te gaan als de zon onder is en -overdag- in de hitte te slapen.

Toe we terugliepen naar de boot, kwamen er ineens twee brutale aapjes een kokosnoot jatten. Een ranger pakte ‘m af, waarna een van de apen de man vastgreep en z’n tanden liet zien. Vervolgens donderde de kokosnoot op de grond. Nadat de twee kruimeldieven de laatste restjes kokoswater op hadden gedronken, keken ze of er nog iets te halen viel en hielden het voor gezien. Blijkbaar hadden ze ook nog iets te eten op onze boot gevonden. Als ik eerlijk ben was deze grappige en onverwachte situatie mijn hoogtepunt van Rinca Island 😀 .

Behalve Rinca kun je de Komodovaraan tevens op een paar andere eilanden vinden. Slechts een daarvan kun je tijdens de tour bezoeken, namelijk Komodo Island. Op Flores komen ze ook voor, ze zijn er in 2014 ontdekt in Mbeliling.

 

Slapen op de slow boat

We voeren door richting Padar Island, zodat we daar ‘s ochtends direct naartoe konden gaan om naar de top te lopen. Onderweg zagen we dolfijnen uit het water springen. Het paste allemaal perfect in het plaatje van deze dag.

De zon verdween langzaam aan de horizon en een tijdje later stopten we om te eten en daarna lekker te gaan slapen. Je hebt de keuze om dit met een groep op het dek te doen of in een eigen cabine. Gelukkig zijn er matrassen, en dus niet van die dunne matjes waarbij je nagenoeg letterlijk op de grond ligt.

Rond 04.30 uur werd ik wakker van de motor die aan en uit werd gezet, een lawaaierige waterpomp en bovendien hoorde ik al wat stemmen. Aangezien ik me behoorlijk moe voelde probeerde ik verder te slapen, en om iets voor zeven ontwaakte ik weer.

Wat bleek nu? Iedereen was rond vijf uur al naar Padar Island geweest, om daar de zonsopkomst te kunnen bewonderen. Dat stond schijnbaar gepland, alleen had ik dit niet meegekregen.

Maar goed, gelukkig kon ik in m’n eentje alsnog dit mooie eiland bezoeken. Ik stelde voor om naar de top van het uitkijkpunt te rennen, zodat ze niet te lang op mij hoefden te wachten. En eerlijk gezegd had ik eigenlijk best wel weer behoefte om een klein workoutje te doen.

 

Een ongeëvenaard uitzicht op Padar Island

Het uitzicht waarop je na een hevige klim getrakteerd wordt, is simpelweg ongelofelijk. Alsof je naar een schilderij kijkt zo mooi. Bergen in allerlei vormen en maten, vier zichtbare stranden waarvan er een zelfs zwart is en wild golvend zeewater. Eigenlijk is het moeilijk onder woorden te brengen hoe indrukwekkend het er is, misschien is het daarom beter om gewoon de foto te bekijken.

De hike naar boven duurt ongeveer een half uur, indien je in een normaal tempo loopt. Het begint met een houten trap, waarna je doorgaat op stenen treden. Het laatste gedeelte is duidelijk wat lastiger, aangezien je daar geen treden maar losse brokken steen hebt waar je overheen moet. Echter, als je dit eenmaal hebt gedaan en omkijkt, dan weet je meteen dat het iedere druppel zweet waard is geweest.

 

Nog meer moois op Pink Beach

Een roze strand? Wat?

Ja serieus, in het Komodo National Park vind je er een met de naam Pink Beach op het eiland Komodo.

Rode stukjes van het koraal spoelen aan, vermengen zich met het witte zand en het resultaat is een lichtroze tint.

Op het moment dat we het strand naderden, zagen we alleen totaal geen roze kleur. Het zag er eerder uit als ieder ander strand. Echter, toen ik aan m’n strandwandeling begon, kon ik af en toe wel degelijk de roze gloed zien waaraan deze baai haar naam te danken heeft. Nee, het zand is misschien niet felroze, maar het is het zoveelste stukje een unieke natuur uit dit veelzijdige nationale park.

Onze gids vertelde ons trouwens nog dat de kleur vroeger een stuk rozer was. Toeristen schijnen het roze zand meegenomen te hebben, waardoor letterlijk een hoop kleur verloren is gegaan.

Snorkelen is er trouwens ook tof om te doen. Verwacht overigens geen kleurrijke koralen, al zie je wel heel veel verschillende visjes zwemmen.

Houd er rekening mee dat het op Pink Beach vrij druk zal worden. Mensen komen er om te picknicken, snorkelen en lopen rond met drones. Toch waren er in ons geval nog zat rustige plekjes. Zeker in het water tijdens het snorkelen, ik ben er namelijk slechts een paar anderen ben tegengekomen.

We vervolgden de tocht naar Manta Point, waar je met reuzenmanta’s kunt zwemmen. Roggen die liefst 7 meter lang kunnen worden, met een maximaal gewicht van 3.000 kilogram. De vraag was alleen: zouden we ze te zien krijgen?

 

Snorkelen met manta rays: wat een ervaring

We kwamen aan bij Manta Point, en een van de locals wees naar de zee waarin we direct zo’n reusachtige vis zagen zwemmen. Ik dook het water in en zag het beest door m’n snorkelmasker naar me toekomen. OMG, zoiets had ik nog niet eerder meegemaakt. Bizar om zo’n gigantische rog van zo’n korte afstand te zien.

Een ander grappig -maar net zo goed angstig- moment was toen ik behalve twee Spaanse groepsgenootjes eigenlijk niets bijzonders zag. Ik besloot om onder water te kijken en vlak voor me zwommen ineens twee megagrote manta’s. Nieuwsgierig als ze zijn kwamen ze wel heel erg dichtbij. Ik kon ze zo aanraken, al deed ik dat niet. Niet alleen omdat de gids dit had verteld, maar eigenlijk met name vanwege het feit dat ik me rotschrok. De mondopening leek zo groot dat ik er makkelijk in zou passen. Tegelijkertijd realiseerde ik me dat ze totaal ongevaarlijk zijn en voelde ik me superblij. Een unieke ervaring.

In totaal heb ik in een half uur acht mantaroggen gezien. Een goede score dacht ik zo, aangezien het officiële manta-seizoen van december tot en met februari loopt.

 

De rijke onderwaterwereld bij Pulau Kanawa

Pulau Kanawa was de laatste plek die we deze middag zouden bezoeken. Best een fraai eiland, al speelt het mooiste zich er voornamelijk onder water af. Dit is de beste snorkelspot die we tijdens onze trip hebben bezocht.

Wanneer je op de pier loopt en het strand eenmaal hebt bereikt, wandel dan meteen naar rechts en ga daar de zee in om te snorkelen. Je komt daar na luttele seconden in een mix van zacht en hard koraal terecht en ziet er heel veel vissen. Jammergenoeg zijn ook hier de koralen vrijwel helemaal verbleekt, al maken de ontelbare vissoorten die je tegenkomt een hoop goed.

Het enige resort wat er ligt -het Kanawa Resort- raad ik je overigens niet aan, de  hutjes waren compleet vervallen en belachelijk hoog geprijsd. Wel moet ik zeggen dat een oversteek naar Labuan Bajo bij de prijs inzit.

 

Bij welke organisatie raad ik je aan om een tour te boeken?

In Labuan Bajo vind je ontelbaar veel reisbureautjes, een keuze maken kan daarom lastig zijn. Na wat research gedaan te hebben, ben ik uiteindelijk uitgekomen bij Alexandra Komodo Tour. De leuke eigenaresse Yunita beantwoordde van tevoren alle vragen die ik had, de gidsen die mee waren stuk voor stuk zeer aardige lui (leer Akry kennen 🙂 ) en het eten smaakte goed. Maar bovenal was het avontuur geweldig.

 

Wat kost een tour langs de Komodo-eilanden?

De meeste tweedaagse tours zijn geprijsd tussen de 800.000 IDR (51 euro) en 1.500.000 IDR (96 euro), afhankelijk van de betrouwbaarheid van de touroperator, met wat voor boot je gaat, het seizoen  etc. Let op dat de entree tot het nationale park hier niet bij inbegrepen zit. Deze is behoorlijk prijzig, namelijk 500.000 IDR (32 euro) voor 2 dagen. Ook betaal je bij de haven nog 50.000 IDR (3,20 euro) voor een snorkel-ticket.

 

Zijn er ook nog andere tours?

Ja, je kunt tevens een dagtrip of een driedaagse excursie doen. De dagtour kan zowel met een slow boat als een speedboot, in het laatste geval bezoek je meer plekken omdat je sneller bent.

Tot slot heb je de mogelijkheid om een privétour te boeken. Een aanrader is om dit te regelen via Local Guides.

 

Vervolg je reis vanuit Labuan Bajo

Na de trip word je weer gedropt in de haven van Labuan Bajo. Vanuit daar kun je eenvoudig naar je volgende bestemming vliegen of rijden. Als je op Flores wilt blijven is het een toffe ervaring om met een scooter richting Ruteng te gaan.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

*